Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Səxavət nəzminin şirin zəbanı,Fəsahət mülkünün xoş tərcümanı,
Tələbə həyatıİştirak edən şəxslərHacıMürsəl – tacir*
Рубайят, 127دل کو که به نامه شرح غم آغازمیا جان که ز درد با سخن پردازم
Bir gün, gözəlim, qəbrimin üstdən ötüşərsənBir gün, gözəlim, qəbrimin üstdən ötüşərsən,Dərdindən ölən aşiqini bir düşünərsən.
Газель 98مژده وصلم صبا آورد و گریانم هنوزنیش بر دل میزند اندوه هجرانم هنوز
Мафрад 30حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پایهر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم
Газель 68زلف جانان سحر از باد صبا در هم شدعاقلان مژده که زنجیر جنون محکم شد
Uşaq və pulМальчишка второпях вбегает в домИ матери кричит, дыша с трудом:
Dostluq hədiyyəsiQardaş! Sənin axar təbinAxdı təmiz sular kimi;
Dürnaları dönməz olduBoz qayalar çapıqlandı, qaraldı,Durnaları dönməz oldu dağların.
Urus nemesdü qərdeşim!Bizim qurum "mobil" nidü, əsası səsdü, qərdeşim,Dinəndə "NO"du bilginən, susanda "ÜES"dü qərdeşim.
SevinEvdə bikef olur yoldaşım hərdən,bir soyuqluq hopur qana, iliyə.
Gecə-gündüz həsrət çəkən gözlərim!Gecə-gündüz həsrət çəkən gözlərim!Səbr eylə, yetirrəm dildarə səni.
MacəraO çıxdı qarşıma gülümsəyərək,Gözəl, yaraşıqlı, boylu, buxunlu.
XəstəxanadaHardan gəldi qulağımabu durna səsi.
Səadətnamə, 6بر جُنَید ابلهی گرفت این دَقْکه چه داری دلیل هستی حق
Dal-dalaYaz açılcaq gəl çiçəyin seyrinə,Təbib deyər qoy tökülsün dal-dala.
Pruşkeviç və Hacı XuduGünlərin bir günü Pruşkeviç ilə Hacı Xudu yatmışdılar. Pruşkeviç Peterburqda yatmışdı, Hacı Xudu da öz evində yatmışdı. Bunlar bir-birlərini yuxuda gördülər. Hacı Xudu ayıq olduğu zaman Pruşkeviç barəsində çox eşitmişdi ki, bu hərif müsəlmanların ziddinə gedəndir. Müsəlman xeyirxahı deyildir. Hətta bir jurnalda onun şəklini də Hacıya göstərmişdilər. Amma Hacı yuxusunda Pruşkeviçə baxıb gördü ki, hərif çox da çirkin deyildir. Gözündə çeşmək, əynində yaxşı libası, bir göyçək adamdır.Hacı Pruşkeviçə dedi:
Фахлавийят 1دل بچهنام آذر سوتمی نادچشمیان اج دو گیتی دوتمی ناد
İstəArsız olub, hədyan deyib – danışma,Danış sən sözünü namus, ar üstə.
Ay sinə, sinəİbtida "əlif"dən dərsimi aldım,Oxudum yetişdim ay "sin"ə, "sin"ə.
Qürub çağı bir yetimGün qürub etməyə edirdi şitabKainata enirdi bir zülmət.
Bakıya zəng vurdumKüskün danışırsan mənimlə yenə,Sevgim xırdalanıb küsüyə gəlməz.
Bolmuşam divanə tərki-xanüman qılsam gərəkBolmuşam divanə tərki-xanüman qılsam gərək,Xanümandan keç ki, tərki-cismü can qılsam gərək.
Qusar mülkədarlarıXudat stansiyasından Qusara gələn avtobus sürətlə boşaldı. Son enən orta yaşlı, başının yanları ağarıb gümüşə çalan bir kişi, arıq arvadı və çəlimsiz xırda qızı oldu. Bunlar şeylərini tələsmədən bir tərəfə toplayıb tarlanmaq istəyən toyuq-xoruz kimi, ətrafa hay atmağa başladılar. Bir az keçmiş kişi bazarın uzaqlarına baxaraq:– Reyhan, odur gəlir! – deyə arvadının qolundan dartıb gülümsədi:
Ağlayan şe'rlərUstad Əkrəmə*Ey millətin ədibi-bəlağətpənahi, ah,
Стихотворение 72تو چو زری، ای روان تابناکچند باشی بستهٔ زندان خاک
İnamHansı sualın var cavabsız qala?Ümidlə, həvəslə bax istiqbala!
Sevinmə, gülmə, quzum!Не радуйся чужому горю, милый,Злорадство брось, не смейся над бедой,
Cəfərqulu xanaHacı qulu səndən, ey taci-sərim,Ziyadə-ziyadə xürrəm olubdur!