Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Öz içimdən gecə-gündüz talandım,Kösöy olub ocaqlara qalandım,
Sevib-sevilən qızlarVətənin nazlı qızları,Qırın adətdə “buzları”.
Газель 6396موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من
Рубаи 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Газель 210رخش، روابود، ار اسب دلبری تازدکه گوی سیم به چوگان مشک میبازد
Газель 16عشق حیران بتان سیمبر دارد مراچون بت از حالی که دارم بی خبر دارد مرا
Bakı neftiİskəndər ibn Yaquba cavabƏzizim, “Bakı fəhləsi” qəzetəsinin yanvarın birində çıxan nömrəsində Bakı nefti barəsində yazdığın məqaləni oxudum və xoşum da gəlmədi.
Şol dem ki yârdan câna göz değdi sanasızŞol dem ki yârdan câna göz değdi sanasızKim nâgehin kamışlığa köz değdi sanasız
Хосров и Ширин, глава 107چهارم مرد موبد گفت کاین رازبه شخصی مانَد اندر حجله ناز
Ənisül-arifin, 13هر کرا دلق ریا در بر بوداز سگان کوی واپس تر بود
Toy gecəsində1Axşam saat onda lampalar yanır,
Газель 67ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت
Töhfeyi-Sami, bölmə 32از جمله سادات جنابد خراسانست و در طهارت اصل و لطافت طبع مستغنی از تحریر و بیان، گویند که انقطاع و تجردش در مرتبه ای بود که روزی امیر علیشیر بحجره ی او درآمده آن منزل را چون خاطر محزون اهل دل از متاع دنیوی خالی دید لاجرم تفقدی بخاطر آورده جمع مایحتاج او را نقد و جنس سامان و سرانجام نموده بدانجا فرستاد، میر چون بوثاق خود آمد آن اسباب و یراق را ملاحظه نمود در آن حجره را فراز کرده بحجره دیگر تحویل فرمود ؛ از شعر بفنون غزل و قصیده میل ایشان بیشتر بوده و همیشه خاطر خطیر بر مداحی اهل بیت می گماشته این ابیات از جمله غزلیات آن منبع السعادات است .ز سینه هر نفسم آه جانگداز برآید
Касыда 98نهاد روی بما دولت و سعادت بازز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز
Bir gecə hicran cəzasıyçün əgər məhşər günüBir gecə hicran cəzasıyçün əgər məhşər günüAlmaram ərz etsələr yüz hurü qılmani mənə.
QardaşımNə qədər qəribdir bu beytin, qərib,İki bölünməkdən qorxan qardaşım!
Рубаи 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Səni görməsəydimYəqin kimsəsiz, yetim görünərdim aləmə,Könlümü həmişəlik mən sənə verməsəydim.
Canandı, bir də mən, gecə on bir tamam idiCanandı, bir də mən, gecə on bir tamam idi,Gizli deyib danışmağa əsli məqam idi.
Bir ulduzaYormuşdu bütün ruhumu, əfkarımı alam,Bir dağ ətəyində düşünürdüm təkü tənha.
Кыта 8شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیبنُس فراخ چو بینی ز خشک و تر بفرست
Мафрад 7بنده اندر بندگی گر نارس استچون خدایی از تو میآید بس است
Другое стихотворение 75هوای زلف تو تا جا گرفته در دل منبجز خیال پریشان نبوده حاصل من
Рубаи 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Lam deyir kiŞeyxül-islamlərin, müftiyi-islamlərinHankısı satmadı on müslümi bir tərsayə?
Anamın sevinciBurada hansı sevincdən söhbət gedir? Bizim anaya gətirdiyimiz sevincdən, yoxsa ananın bizə gətirdiyindən?Doğrudur, biz anamızı çox istəyirik, mən də, bacım da. Onun, az qala, başına dolanırıq. Həmişə istəyirik ki, onu sevindirək, güldürək, ürəyini açaq, xoş xəbərlə salamlayaq.
Aləmin seyrinə gəl, gör nə gözəl fitrəti varAləmin seyrinə gəl, gör nə gözəl fitrəti var,Hər gülün, hər çiçəyin öz adı var, surəti var.
Çoban çörəyi, çoban ürəyiQışlaqda yazılmış şer*Bir qadın ki, dağ mehini düzüb saçına,
Bu gün yüz naz ilə sərvim çıxıb seyrə həvas iləBu gün yüz naz ilə sərvim çıxıb seyrə həvas ilə,Mübarək məqdəmin basmış gül üzrə iltimas ilə,
Fərhad və Şirinin hamam əhvalatıBu, susuzluq dərdinə həm doğma, həm yad ağladı,Yay, payız, həm qış, bahar xəlq etdi fəryad, ağladı.