Məhəmməd Füzuli: Eşq
Heç zaman sən özünü tabei-əğyar eləmə,Yenə bu aşiqi-sövdazədəni xar eləmə.
Qəzəl 333Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan!Məni sərgəştə etdin sən, gəl eylə bir də sərgərdan.
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 335Sənin hicrində, ey şəmim, düşüb zülmatə, zarəm mən,Keçir hər bir gecəm qəmlə, həmişə biqərarəm mən.
Qəzəl 336Üzbəüz olmuşdu mənlə dün gecə bir nazlı yar,Zövq alırdı sübhədək ol yardən bu qəlbi-zar.
Qəzəl 337Qorxuram bu cismi-zarımdan o dəm ki, can çıxa,Ol zaman, ol ləhzədə canan qəmi candan çıxa.
Qəzəl 338Ey gözəl, getmə, mənim qəlbimi sən qan eləmə!Eşqimin dağını gəl hicr ilə suzan eləmə!
Qəzəl 339Qaşların eşq əhlinin sevdasın artırmış hər an,Çün hilalın aşiqə sərməşqi-sevdadır, inan!
Qəzəl 340Ölməz idim, tiğ ilə yüz yarə vursaydı əgər,Kölgəsilə vurmasaydı arxadan ol simbər.
Qəzəl 342Bilindi mehrin, ey gərdun, sənin də var bu mahimdə,Rəqibimsən ki, durmuşsan inadla pişgahimdə.
Qəzəl 343Sinəm yarıldı, oldu ürək ləxtə-ləxtə xun,Hər ləxtə parə-parə düşüb, oldu sərnigun.
Qəzəl 344Dərdi-dilimə lütf eləyib bircə dəva qıl,Lütf et, gözəlim, dərdi-dilə çarə əta qıl.
Qəzəl 345Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar,Göz yaşım silməz idi cismimi manəndi-qübar.
Qəzəl 346Əgərçi rəhm eləməzsən bu hali-naşadə,Yenə ümid edirəm mən sənə bu dünyadə.
Qəzəl 347Göstərirsən üz ki, xurşidi-cahanara budur,Aləmə sən od vurursan, rəsminiz guya budur.
Qəzəl 348Çıxmayınca ta bədəndən eşq dərdilə bu can,Tərk qılmaz ruhumu sevdasının dərdi, inan!
Qəzəl 350Səfərçün çıxdı evdən o gülüzlü məhliqa dilbər,Gözümdən axdı aramsız üzə yüz qətreyi-əhmər.
Qəzəl 351Nə etdim bilmirəm yarə ki, küsdü nazlı yar məndən,Gözündən düşmüşəm yarın, kəsibdir etibar məndən.
Qəzəl 352Yaxıbsan qəlbi, barı şölə tək gəl çəkmə sər məndən,Nəzər qıl, şəm tək yannam, sən olma bixəbər məndən.
Qəzəl 353Ey ürək, eşqdən sən ar eləmə,Eşqi könlündən heç kənar eləmə.
Qəzəl 354Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir,Əhli-təqva eyləyən rəftar əlimdən gəlməyir.
Qəzəl 356Deyil hübab tutubdur bu dideyi-tərimi,Həvası özgələrin tərk edir bu cür sərimi.
Qəzəl 357Duydu xəyalımı o gözəl, bildi halımı,Fərq etmədi bu zəf ilə məndən xəyalımı.
Qəzəl 358Ey aləm içrə ən uca məsnəd məkan sənə,Yüksək məqamü mərtəbədir izzü şan sənə.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.