Məhəmməd Füzuli: Kədərli
Nə bəhsə girmisən, ey qönçə, görcək ləblərin yarın,Nə söylərsən, sual etdikdə səndən lütfi-göftarın?
Qəzəl 220Ömürlük ayrılıq camindən içmək zəhri-hicrani,Bərabər görməyimdən yaxşıdır qeyr ilə canani.
Qəzəl 223Həmdəmin heyrətdir ancaq, ayrı düşsəm yardən,Neyləyim, əfsus kim, heyrətdəyəm hər kardən.
Qəzəl 225Nişani-rəhməti-həq surətində oldu əyan,Vəfanı səfheyi-ixlasə nəqş qıldı zaman.
Qəzəl 226Aləmi gəzməyimizdən bizə yar idi qərəz,Çəməni seyr eləməkdənsə, şikar idi qərəz.
Qəzəl 229Canan yolunda başını eylər nisar şəm,Olmuş bu yolda ömr uzunu payidar şəm.
Qəzəl 230Cananımın vüsal xəlvətinin məhrəmi oldu çıraq,Can telinə qibtədən çıraq od vurdu.
Qəzəl 231Gördü məhrəm məni ol sevgili cananə çıraq,Rəşkdən saldı məni atəşi-suzanə çıraq.
Qəzəl 233Boy atdın, gözüm bəla oxuna hədəf oldu,Cilvələndin, ixtiyarımın yüyəni əlimdən çıxdı.
Qəzəl 234Qəm yolunda diləsən kim, ola bir yar sənə,Ey könül, cam götür kim, ola qəmxar sənə
Qəzəl 236Rəhi-eşqə düşəli yarım olubdur tovfiq,Yoxdur tovfiqdən özgə mənə bu yolda rəfiq.
Qəzəl 238Könül dərdi sənin eşqindən olmuş aşiqə hasil,Nə hasil kim, bu dərdi-dildən oldun sən özün qafil.
Qəzəl 239İstər ki, yardan bizi etsin cida fələk,Düşmənliyin bizə yenə gördü rəva fələk.
Qəzəl 240Əzilsəm, torpağımdan çıxmasın toz istəmiş dövran,Odur kim, isladar əndamımı gözdən axan qandan.
Qəzəl 241Min dərdlinin əlacı olmuş əlinlə hasil,Biz də mərizi-eşqik, bizdən sən olma qafil.
Qəzəl 242Qəmi-hicrində mənə vermədi üz bir elə halKi, görünsün, eşidilsin, eləsin dərk xəyal.
Qəzəl 244Göz könüldən, qəlb gözdən çox, inan, istər səni,Qəlb gözdən, göz könüldən hər zaman istər səni.
Qəzəl 246Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən,Qəribə sərvdir, zinət veribdir yarpağa güldən.
Qəzəl 247Sabah bayramdır, ey ömrüm, aman ver, eyləmə təcil,Səhər olsun, məni xəncərlə qurban etsin ol qatil.
Qəzəl 248Gülüm, yolunda qəmi bihesabdır könlün,İşi müsibət ilə iztirabdır könlün.
Qəzəl 249Məgər ki, quş dilin anlar qızıl gülKi, dinlər ahü zar etdikcə bülbül.
Qəzəl 252Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim,Ürəkdə dağ, qıldım lalə tək tərki-çəmən, getdim.
Qəzəl 253Lalə üzlü o gözəlsiz yerim olmuş külxən,Eşq odunda yanıb axırda külə döndüm mən.
Qəzəl 254Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum,Bəlayə, dərdə fərağında mübtəla oldum.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.