Məhəmməd Füzuli: Kədərli
Bəzək vaxtı baxarsa güzgüyə gül üzlü ol canan,Görər kirpiklərindən güzgünün köksündə yüz peykan.
Qəzəl 150Salmasın Tanrı məni ol sərv boylumdan cida,Ayrılıq göstərməsin eşq əhlinə hərgiz xuda.
Qəzəl 151Şövqi-ləlin könlümü hər ləhzə pürxun eyləyər,Surəti-halım ürək qanı digərgün eyləyər.
Qəzəl 152Hər pəriçöhrə ki, dünyayə bu dövran gətirir,Bizi incitmək üçün bir yeni canan gətirir.
Qəzəl 153Qəsd eləyib canımıza, aşiqə etməyin cəfa.Eyləməyin cəfa əgər etməsəniz də siz vəfa.
Qəzəl 156Qalmadı qəlbimdə bir insanla söhbətçün həvəs,Məncə, bu dövranda bir həmsöhbət axtarmaq əbəs.
Qəzəl 157Zülmündən, ey sənəm, dolub ahimlə asiman,Bilməm nə zülmdür göyə qalxır zaman-zaman.
Qəzəl 158Ol qələm kim, nəqş edib surətləri, ey dilrüba,Ayrılıq tərhin töküb, çəkmiş məni səndən cida.
Qəzəl 159Girdbadın tozu, ey məh, demə örtüb bədənim,Oynadır torpağı da naləmin ahəngi mənim.
Qəzəl 160Var bu sinəmdə oxundan yüz yara hər dəm mənim,Sineyi-çakim olub sanki dəmirdən cövşənim.
Qəzəl 162Gecə xatırlamayır dərdimi bəzmində nədən,Necə xəlvətdi o yer, gəlməyirəm xatirə mən.
Qəzəl 163Yel atıb pərdəni görcək üzün, ey simbərim,Kəsilib səbrü qərarım, yox özümdən xəbərim.
Qəzəl 165Həmmam ilə ənis dünən nazlı yar olub,Hər tük tənimdə bir müjeyi-əşkbar olub.
Qəzəl 169Könlümün gözləri yar nərgisinə saldı nəzər,Yox təəccüb, qarə bəxtim mənə vermirsə səmər.
Qəzəl 170Hər kəsin ki, ah şimşəyindən çırağı yoxdur,Hicran gecəsi sənə sarı yol tapa bilməz.
Qəzəl 171Ayüzlüm hər kəsə ləli-ləbindən kam vermişdir,Mənə kam istəyəndə hər zaman düşnam vermişdir.
Qəzəl 172Yar üçün yar gərək təneyi-əğyar çəkə,Cövri-əğyari gərək, şübhəsiz, hər yar çəkə.
Qəzəl 173Aşiqi-sadiqdə aşiqçün gərək pərva ola,Ta ki, nə dərdin aça aşiq, nə o rüsva ola.
Qəzəl 174Başımda üzünün şəmi sevdası olmadıqca,Sinəm yanıqlı, könlüm yüz tikə, gözüm yaş deyildi.
Qəzəl 175Lütf edir bəzən mənə, bəzən edir cövrü cəfa,Şuxluğu ol mahin hər dəm eyləyir bir iqtiza.
Qəzəl 176Səba yeli o gülümdən neçün xəbər verməz?Olub təsəlli, yanan könlümə əsər verməz.
Qəzəl 177Aşiqlikdə bir sevgilinin qəmindən başqa bir işim qalmadı,De, ağıl başımdan getsin, onunla bir işim qalmadı.
Qəzəl 179Xoş ol ki, ney kimi hər bəndimi cida edələr,Nəinki mane olub naləyə cəfa edələr.
Qəzəl 180Ağlaram, var gözümün yaşına, əlbəttə, səbəb,Ağlasam qəlbimin əhvalına, gəl sanma əcəb.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.