Məhəmməd Füzuli: Kədərli
Gözəllər eşqinə düşdüm, nə çox cövrü cəfa gördüm,O zülmü görməsin kafər ki, mən bəxti qarə gördüm.
Qəzəl 256Bircə an çıxmadı başdan qəmin, ey taci-sərim,Sən unutdun məni, cana, demə yoxdur xəbərim.
Qəzəl 258Deyil kirpik bu kim, qan ilə qəltan, ey nigar, etdim,Ürəkdə gül üzündən bir tikan vardı, kənar etdim.
Qəzəl 259Oxladın gər sinəmi, ondan deyil bunca fəğan,Sinəmə basdın kamanı, qibtədən odlandı can.
Qəzəl 261Məni fikirlə elə məhv edib o qönçədəhanKi, sözdən özgə tapılmaz bu aləm içrə nişan.
Qəzəl 263Gələrkən kuyinə, gözdən ayaq mən binəva etdim,Yüyürdüm ol qədər kim, torpağından tutiya etdim.
Qəzəl 264İnlərəm, rəhm eləməz halıma yarım, nə edim?Ona təsir eləməz naləvü zarım, nə edim?
Qəzəl 265Canımı tapşırmışam çün ləli-şəkkərbarə mən,Zövq alınca canım, öldüm qibtədən biçarə mən.
Qəzəl 266O qəddi sərvin eşqində elə könlüm olub heyranKi, razı olmaram sevsin onu aləmdə bir insan.
Qəzəl 267Sənə verdim könül, göz çəkdim həm canandan, həm candan,Yaxıb bir şəm, qovdum dostları mən ol şəbistandan.
Qəzəl 268Bir dolu cam ilə, saqi məni qıl məstü xumar,Həd vuran qazı edə məstliyimə ta iqrar.
Qəzəl 270Göz içrə ol gözələ bir əziz məkan verdim,Bəzək deyə, evinə ləxtə-ləxtə qan verdim.
Qəzəl 271Axıtdım qanlı göz yaşın, hübabindən məkan etdim,Səni yadlar gözündən ol məkan içrə nihan etdim.
Qəzəl 273Ey pəri, bir ömrdür ol gülüzarı görmədik,Sən bizi gördün, biz ol bietibarı görmədik.
Qəzəl 274Alışdım şam kimi ol atəşin rüxsarını görcək,Ölürdüm, canə gəldim nərgisi-bimarını görcək.
Qəzəl 275Xaki-payindən gözümə sürmə, ey yar, istərəm,Gizli qalsın, bilməsin bu sirri əğyar istərəm.
Qəzəl 277Hər gecə ağlamaqla qan içində boğuluram,Səhər başımı köpük kimi qandan çıxarıram.
Qəzəl 279Bu şikayətlər ki, yarımdan məni-zar eylərəm,Məqsədim yar adıdır kim, dildə təkrar eylərəm.
Qəzəl 280Cövründən hər dəqiqə yetər yüz bəla mənə,Xoşdur bəla, görürsən əgər sən rəva mənə.
Qəzəl 281Şux sənəmlər eşqinə düşmüş könül, divanəyəm,Eşqdə Məcnuna tay tutma məni, mərdanəyəm.
Qəzəl 283Yanmasa eşq oduna, cismdə can istəmərəm,Yanaram şam kimi, atəşdən aman istəmərəm.
Qəzəl 290Aşiqəm, bir sənəmi-laləüzarım vardır,Bir də sevdalı başım, qəlbi-figarım vardır.
Qəzəl 291Qapından toz kimi bir an ayırsa cismimi yellər,Başım əflakə də çatsa, könül kuyinə meyl eylər.
Qəzəl 292Aləm bizə zindanə dönə, qəm yemərik biz,Viranəyə də dönsə cahan, uf demərik biz.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.