Məhəmməd Füzuli: Kədərli
Mən ona naləylə izhari-qəmi-dil etmişəm,Ağlaram, çün nalədən mən kam hasil etmişəm.
Qəzəl 325Ey şəm, yanıbdır sənin eşqində rəvanım,Aydın ola, kaş sənlə də bu suzi-nihanım.
Qəzəl 328Cəhd ilə bağladım axırda qara zülfünə dil,Şükrülillah, onun itmək qəmi oldu batil.
Qəzəl 329Görəndə ruyini ayə necə baxım heyranKi, sən baxanda baxar gözlərim yerə hər an.
Qəzəl 330Qalsın nə vaxtadək belə pürğəm bu könlümüz?Olsun əsiri-türreyi-pürxəm bu könlümüz?
Qəzəl 333Əsiri-dami-zülf etdin, dolandır başına, canan!Məni sərgəştə etdin sən, gəl eylə bir də sərgərdan.
Qəzəl 334Sən bir göz açıb, bir də məni-zarə nəzər sal,Dami-qəmi-eşq içrə giriftarə nəzər sal.
Qəzəl 335Sənin hicrində, ey şəmim, düşüb zülmatə, zarəm mən,Keçir hər bir gecəm qəmlə, həmişə biqərarəm mən.
Qəzəl 336Üzbəüz olmuşdu mənlə dün gecə bir nazlı yar,Zövq alırdı sübhədək ol yardən bu qəlbi-zar.
Qəzəl 337Qorxuram bu cismi-zarımdan o dəm ki, can çıxa,Ol zaman, ol ləhzədə canan qəmi candan çıxa.
Qəzəl 338Ey gözəl, getmə, mənim qəlbimi sən qan eləmə!Eşqimin dağını gəl hicr ilə suzan eləmə!
Qəzəl 340Ölməz idim, tiğ ilə yüz yarə vursaydı əgər,Kölgəsilə vurmasaydı arxadan ol simbər.
Qəzəl 341Oldu bu bəd zəmanədə həm taleyim zəbun,Tale belə, zəmanə elə, dərdü qəm füzun.
Qəzəl 342Bilindi mehrin, ey gərdun, sənin də var bu mahimdə,Rəqibimsən ki, durmuşsan inadla pişgahimdə.
Qəzəl 344Dərdi-dilimə lütf eləyib bircə dəva qıl,Lütf et, gözəlim, dərdi-dilə çarə əta qıl.
Qəzəl 345Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar,Göz yaşım silməz idi cismimi manəndi-qübar.
Qəzəl 348Çıxmayınca ta bədəndən eşq dərdilə bu can,Tərk qılmaz ruhumu sevdasının dərdi, inan!
Qəzəl 349Qəmi-ləlin könüldə saxladım, sandım ki, candır bu,Şikəstə könlümə guya həyati-cavidandır bu.
Qəzəl 350Səfərçün çıxdı evdən o gülüzlü məhliqa dilbər,Gözümdən axdı aramsız üzə yüz qətreyi-əhmər.
Qəzəl 351Nə etdim bilmirəm yarə ki, küsdü nazlı yar məndən,Gözündən düşmüşəm yarın, kəsibdir etibar məndən.
Qəzəl 352Yaxıbsan qəlbi, barı şölə tək gəl çəkmə sər məndən,Nəzər qıl, şəm tək yannam, sən olma bixəbər məndən.
Qəzəl 354Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir,Əhli-təqva eyləyən rəftar əlimdən gəlməyir.
Qəzəl 355Ürək odunda yanıb, şəm tək iztirabım var,Alovlu qəlbim ilə dideyi-pürabım var.
Qəzəl 356Deyil hübab tutubdur bu dideyi-tərimi,Həvası özgələrin tərk edir bu cür sərimi.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.