Seyid Əzim Şirvani: Maarifçilik dövrü
Vəslində idim möhnəti-hicranı bilirdim,Cənnətdə ikən atəşi-niyranı bilirdim.
Ta kuyi-yardə özümə mənzil etmişəmTa kuyi-yardə özümə mənzil etmişəm,Asan ikən özüm işimi müşkül etmişəm.
Ey könül, sərvi-səməndə sən idin, ya mən idim?Ey könül, sərvi-səməndə sən idin, ya mən idim?Yar ilə seyri-çəməndə sən idin, ya mən idim?
Səndən ötrü neçə müddətdi məlamət çəkirəmSəndən ötrü neçə müddətdi məlamət çəkirəm,Tiflsən, sən nə bilirsən ki, nə möhnət çəkirəm.
Əsiri-dərdü qəmi-hicri-canşikar oldumƏsiri-dərdü qəmi-hicri-canşikar oldum,Nədən ki, qorxur idim mən ona düçar oldum.
Alanda dəstinə ol şuxi-gülüzar qələmAlanda dəstinə ol şuxi-gülüzar qələm,Əlindən olmağını istəməz kənar qələm.
Ləbi-ləlin həvəsin, munisi-can eyləmənəmLəbi-ləlin həvəsin, munisi-can eyləmənəm,Salmanam gövhəri xak içrə, nihan eyləmənəm.
Özümlə olsa idi, mən cahanə gəlməz idimÖzümlə olsa idi, mən cahanə gəlməz idim,Gətirdilər məni, amma mən anə gəlməz idim.
Əzəldən çünki mən meyxareyi-bəzmi-ələst oldumƏzəldən çünki mən meyxareyi-bəzmi-ələst oldum,İçib vəhdət şərabından belə məxmurü məst oldum.
Bu gecə bir məh ilə ovci-Sürəyyadə idimBu gecə bir məh ilə ovci-Sürəyyadə idim,Vəsli-meracı ilə ərşi-müəlladə idim.
Gördüm ki, gəlir təngə nigarım, səfər etdimGördüm ki, gəlir təngə nigarım, səfər etdim,Sevdalərə saldım başımı, tərki-sər etdim.
Ey nuri-səmavatü zəmin, gərçi nihansanEy nuri-səmavatü zəmin, gərçi nihansan,Amma nəzəri – arifü danadə əyansan.
Gəh soldurusan gülləri, sən badi-xəzansan.Gəh soldurusan gülləri, sən badi-xəzansan.Sən qaimi-bizzatsən, aləm hamı bilğeyr,
Əyan gözlə baxan şəxsə nihansanƏyan gözlə baxan şəxsə nihansan,Nihan gözlə baxan zatə əyansan.
Hanı bir kəs ki, yetirsin mənə canan xəbərinHanı bir kəs ki, yetirsin mənə canan xəbərin,Söyləsin bülbül üçün bağü gülüstan xəbərin.
Dözməyib hicrə, könül, hər gecə fəryad etdinDözməyib hicrə, könül, hər gecə fəryad etdin,Axır ol mahı mənim qətlimə cəllad etdin.
Neyləyim, məclis ara olsa da əğyar, olsunNeyləyim, məclis ara olsa da əğyar, olsun,Tək o güldən mənə bir fürsəti-didar olsun.
Vaiz bu qədər zəmmini etməzdi şərabınVaiz bu qədər zəmmini etməzdi şərabın,Bir bilsə idi ləzzətini badeyi-nabın.
Bəs ki, ey dil, həvəsi-zülfi-girehgir etdinBəs ki, ey dil, həvəsi-zülfi-girehgir etdin,Axır ol zülfü mənim boynuma zəncir etdin.
Çəkmişdi qətlim etməyə yüz tir, gözlərinÇəkmişdi qətlim etməyə yüz tir, gözlərin,Zalım, nə oldu eylədi təxir, gözlərin?
Ya rəb, kim olur ərzimi cananə yetirsinYa rəb, kim olur ərzimi cananə yetirsin,Dərdi-dilim ol xosrovi-xubanə yetirsin.
Gözüm səndən siva rüxsarəyə gər baxsa kur olsunGözüm səndən siva rüxsarəyə gər baxsa kur olsun,Deyim bundan bətər, vəslindən ey məhparə, dur olsun.
Cismdən can almağa gər olsa fərmanın səninCismdən can almağa gər olsa fərmanın sənin,Canə minnətdir olam, ey dust, qurbanın sənin.
O gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinO gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinÇıxıban bürcdən ol mahi-münəvvər gəlsin.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.