Məhəmməd Füzuli: Səfəvi dövrü
Yenə də qapının torpağı havası başıma düşübdür,Hər nə varsa onda, mənə bu hava düşübdür.
Qəzəl 91Bizə hədsiz cəfalər gördü məhrulər rəva hər dəm,Ömür yoldaşı olduq onlara, gördük cəfa hər dəm.
Qəzəl 92Lalə qəlbin yaxıb eşqin, onu sevdaya salıb,Əridib şəmi məhəbbət odu, qovğayə salıb.
Qəzəl 93Cəfadır aşiqə, kəmmərhəmət olarsa nigar,Düşün məni nə qədər incidirsən, ey dildar!
Qəzəl 94Qırmızı donda o qamətlə sən, ey huri üzar!Bir əlifsən kim, qızıl xətlə yazıb pərvərdigar.
Qəzəl 95Bizim məclis qurulmaz heç zaman, ey simbər, sənsiz,Sənin aşiqlərindən orda olmaz bir nəfər sənsiz.
Qəzəl 96Könlümün ayinəsin sındırdı ol ziyba mənim,Arizusu qəlbimin baş tutmadı əsla mənim.
Qəzəl 97Könül vüsalının zövqünü tapmaqla saqi və sağərdən keçdi,Səfalı xəlvətinin həmdəmi olub, aydan, günəşdən keçdi.
Qəzəl 98Cismim içrə təkcə bu yüz zəxmi-bidərman deyil,Mən kimi yüz dağı var, kölgəm də biəfğan deyil.
Qəzəl 99Mənim bu halimə ol ay nədən nəzər qılmaz,Gəlirsə bircə gün, amma bir ay güzər qılmaz.
Qəzəl 100Kim deyir bağda qədin tək sərv yox, ey can alan!Var, lakin sən kimi yox fitnəkar sərvi-rəvan.
Qəzəl 101Hanı ol nalə ki, hər qəlbdə vardır əsəri,Hanı ol ah ki, bir qəlbə toxunsun kədəri?
Qəzəl 102Vurğunluq mən heyranın rəftarından parladı,Eşq Fərhaddan bədən, məndən can tapdı.
Qəzəl 103Sanma tək bircə mənim qəddimi eşq eylədi xəm,İki qat eylədi dövranı da bu dərd ilə qəm.
Qəzəl 104İşim qəmində yenə çeşmi-əşkbarə düşüb,Gözün də indi işi qəlbi-dağidarə düşüb.
Qəzəl 105Ləbi-ləlindən uzaq istəmərəm abi-həyat,Oldu ağ günlərimiz şami-qəmindən zülmat.
Qəzəl 106İki hörük arasında üzün qiyamət edər,İki gecə arasında günəş iqamət edər.
Qəzəl 107Sel kimi göz yaşım etdi qəlbimi viran, aman!Söndü cismimdə bu seldən atəşi-suzan, aman!
Qəzəl 108Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni,Vəfalı olmadı, öldürdü intizar məni.
Qəzəl 109Fəna səhrasının çıx seyrinə, yaxşı səyahətdir,Nə qovğa var, nə fitnə, ol biyaban sanki cənnətdir.
Qəzəl 110Bir can ki, ondan almaya azar hardadır?Ondan deyil o kəs ki, tələbkar hardadır?
Qəzəl 111Mənim könlüm sənin eşqinlə aşinadır, bil!Ayırmaq dostu dostundan dözülməz bir cəfadır, bil!
Qəzəl 112Hər kimin ki, qəlbi var, bir simbər cananı var,Simbər cananı varsa, dideyi-giryanı var.
Qəzəl 113Canım yolunda min qəmü dərdə nişanədir,Bir dəfə sormadın ki, bu qəm nə, bəla nədir?
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.