Qəzəl 1617

از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 162

چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مراخوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1621

سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1623

اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1628

دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1629

باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 163

پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1631

Meyə batmış dodağın sanki dönüb sağər olub,O qara xal yanağında, elə bil, ənbər olub.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1632

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1633

چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1634

Hər kimin fikri qəvi oldu, o, hikmət tapdı,Kim ki, söykəndi qara torpağa, qüvvət tapdı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1637

هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 164

چشم بر خورشید تابان نیست ویران مراکرم شب تابی برافروزد شبستان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1640

پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1647

ز شرم در حرم وصل جان محرم سوختفغان که تشنه ما در کنار زمزم سوخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1649

فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 165

برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1652

ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1654

چو خط ز عارض آن فتنه جهان برخاستز سبزه موی بر اندام گلستان برخاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1656

Qəzəbin, lütfün oxursan qaşlarından ol yarın,Hər bağın abadlığın söylər üzü bağbanların.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 166

پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مراچون علم، ناموس لشکرهاست بر گردن مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1660

ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1662

غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1664

خراب حالی ما از درازی دست استز همت است که دیوار ما چنین پست است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.