Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت
Qəzəl 162چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مراخوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا
Qəzəl 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت
Qəzəl 1623اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت
Qəzəl 1628دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت
Qəzəl 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت
Qəzəl 163پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا
Qəzəl 1631Meyə batmış dodağın sanki dönüb sağər olub,O qara xal yanağında, elə bil, ənbər olub.
Qəzəl 1632این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت
Qəzəl 1633چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟
Qəzəl 1634Hər kimin fikri qəvi oldu, o, hikmət tapdı,Kim ki, söykəndi qara torpağa, qüvvət tapdı.
Qəzəl 1637هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت
Qəzəl 164چشم بر خورشید تابان نیست ویران مراکرم شب تابی برافروزد شبستان مرا
Qəzəl 1640پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت
Qəzəl 1647ز شرم در حرم وصل جان محرم سوختفغان که تشنه ما در کنار زمزم سوخت
Qəzəl 1649فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت
Qəzəl 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Qəzəl 1652ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟
Qəzəl 1654چو خط ز عارض آن فتنه جهان برخاستز سبزه موی بر اندام گلستان برخاست
Qəzəl 1656Qəzəbin, lütfün oxursan qaşlarından ol yarın,Hər bağın abadlığın söylər üzü bağbanların.
Qəzəl 166پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مراچون علم، ناموس لشکرهاست بر گردن مرا
Qəzəl 1660ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟
Qəzəl 1662غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Qəzəl 1664خراب حالی ما از درازی دست استز همت است که دیوار ما چنین پست است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.