Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است
Qəzəl 1709همیشه دیده سوزن ازان به دنبال استکه قبله نظرش رشته های آمال است
Qəzəl 1711حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است
Qəzəl 1712جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است
Qəzəl 1713فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است
Qəzəl 1715سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است
Qəzəl 1718زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است
Qəzəl 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Qəzəl 1720عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است
Qəzəl 1723بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است
Qəzəl 1728حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است
Qəzəl 1729بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Qəzəl 1731Şərabın köhnəsi çün ruhi-rəvanımdır mənim.O mənim həmsöhbətim, pirim, cavanımdır mənim.
Qəzəl 1732اگر چه بالش خورشید تکیه گاه من استشکستگی گلی از گوشه کلاه من است
Qəzəl 1734منم که معنی بیگانه آشنای من استنهال خامه من باغ دلگشای من است
Qəzəl 1736حذر کنید ز چشمی که آسمان گون استکه همچو سبزه شمشیر تشنه خون است
Qəzəl 1737ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است
Qəzəl 1738رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است
Qəzəl 1739گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است
Qəzəl 1740خوشا دلی که نمکسود از ملاحت اوستکباب آتش بی زینهار طلعت اوست
Qəzəl 1742هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است
Qəzəl 1744گشاد دل به سخنهای آشنا بسته استنشاط گل به سبکدستی صبا بسته است
Qəzəl 1746Üzdəki göz yaşlarım yarın fərağında yatar,Həna aşiqdi məgər dilbər ayağında yatar?
Qəzəl 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.