Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است
Qəzəl 1761خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است
Qəzəl 1762ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است
Qəzəl 1764عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است
Qəzəl 1765به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری استکه حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است
Qəzəl 1768شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است
Qəzəl 1770چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی استبقای خرده جان و شرار هر دو یکی است
Qəzəl 1771Hicrə düşdün, nədi fərqi, gecə, ya gündüz, inan,Yara təsir eləməz ah edəsən, yoxsa aman.
Qəzəl 1777بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است
Qəzəl 1779Nə zaman xəncərini taxdı fələklər belinə,Dan yeri al günəşin camını aldı əlinə.
Qəzəl 1784ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست
Qəzəl 1786ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکستز خامکاری این میوه شاخسار شکست
Qəzəl 1789مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست
Qəzəl 1792اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟اگر نه ماتمی این بخت آسمانی چیست؟
Qəzəl 1793سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟عقیق چهره و لعل لب از خزانه کیست؟
Qəzəl 1795به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست
Qəzəl 1796دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست
Qəzəl 1798بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست
Qəzəl 1799خراب چشم تو اندیشه عتابش نیستکه می پرست غم از تلخی شرابش نیست
Qəzəl 180برگ عیشی نیست چشم از نوبهار او مرابس بود چون لاله داغی یادگار او مرا
Qəzəl 1800ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیستبه هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست
Qəzəl 1801اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیستز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست
Qəzəl 1802ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست
Qəzəl 1803کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیستبه روزنامه خورشید، مد احسان نیست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.