Qəzəl 1665

هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1666

مرا ز پیر خرابات این سخن یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1668

نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1672

به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1673

O qədər heyran olub indi o dildar özünə,Baxsa da aynaya, o qalmış intizar özünə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1675

درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1676

ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1677

حضور خاطر اگر در نماز معتبرستامید ما به نماز نکرده بیشترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1678

دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1679

ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 168

نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مراکز دل سخت است در زیر قبا جوشن مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1680

به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1681

بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1682

مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1683

سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرستچه عشرتی است که پروانه کم، چراغ پرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1686

به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1688

چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 169

مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مراورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1692

زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1694

تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1695

دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1696

ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1701

به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.