Təbiət və bahar
مژگان او ز سنگ کند جوی خون رواناز سنگ این خدنگ کند جوی خون روان
Qəzəl 6367بوی گل و نسیم صبا می توان شدنگر بگذری ز خویش چها می توان شدن
Qəzəl 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان راکه چشم شیر نگهبان بود نیستان را
Qəzəl 6371دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن
Qəzəl 6372دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن
Qəzəl 6373ساقی دمید صبح قدح پر شراب کناز روی گرم خود بط می را کباب کن
Qəzəl 6376ساقی دمید صبح، علاج خمار کنخورشید را ز پرده شب آشکار کن
Qəzəl 6379عمر عزیز را به می ناب صرف کناین آب را به لاله سیراب صرف کن
Qəzəl 638گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را
Qəzəl 6383از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمینگیر سر مکن
Qəzəl 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویشدریوزه فروغ ز شمس و قمر مکن
Qəzəl 6385بیجا سخن چو طوطی شکرشکن مکنآیینه گر به حرف درآید سخن مکن
Qəzəl 6387در بیخودی گذشت زمان شباب منشد پرده دار دولت بیدار خواب من
Qəzəl 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من
Qəzəl 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من
Qəzəl 639گل است باده گلرنگ باده خواران رامدام فصل بهارست میگساران را
Qəzəl 6391همچشم آبله است دل اشکبار مندر پرده دل است گره نوبهار من
Qəzəl 6392دایم به یک قرار بود مشت خار منچون آشیان خوش است خزان و بهار من
Qəzəl 6393دلدار رفت و برد دل خاکسار منیکبار شد ز دست کند و شکار من
Qəzəl 6395چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من
Qəzəl 6396موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من
Qəzəl 6398از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من
Qəzəl 6399فیض نسیم صبح بود با فغان منبر شاخ گل گران نبود آشیان من
Qəzəl 6406هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.