Təbiət və bahar
Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?Nə feyzdir yenə kim, saldı bağa badi-bahar?
Yenə qıldı səba gülzarə də’vət bülbüli-zariYenə qıldı səba gülzarə də’vət bülbüli-zari,Yenə qümri məqam etdi fəzayi-səhni-gülzari.
Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinanCahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan,Buraxdı fərşi-lətafət zəminə lütfi-zəman.
Qıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-baharQıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-bahar,Ah kim, göstərdi eşq əhlinə dövran hicri-yar.
Götürdü bad bürqə’ çöhreyi-gülbərgi-xəndandanGötürdü bad bürqə’ çöhreyi-gülbərgi-xəndandan,Gətirdi aləmi mürği-çəmən əfqanə əfqandan.
Pərakəndə şeir 7چند دارم در بغل پنهان دل افسرده را؟چند در فانوس دارم این چراغ مرده را؟
Pərakəndə şeir 13تا ز زیر سنگ می آید برون مجنون مامحمل لیلی برون رفته است از هامون ما
Pərakəndə şeir 21بزم عشق است میا از در عادت به درونشیوه مردم بیگانه سلام است اینجا
Pərakəndə şeir 23گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مراخار در پیرهن چشم تر انداخت مرا
Pərakəndə şeir 28Güllərə rəng verib çünki vəfadarlığımız,Sərvi heyran eləyib bunca havadarlığımız.
Pərakəndə şeir 30(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)
Pərakəndə şeir 31اسیر ساخت به یک خنده نهان ما راگشاده رویی گل کرد باغبان ما را
Pərakəndə şeir 34قانع به جرعه نیست لب میگسار مامیخانه را به آب رساند خمار ما
Pərakəndə şeir 36(مردانه ازین خرقه سالوس برون آزن نیستی، از پرده ناموس برون آ)
Pərakəndə şeir 38بلبل به ثنای تو گشوده است زبان راگل غنچه به پابوس تو کرده است دهان را
Pərakəndə şeir 40چه غم از کشمکش ماست جهان گذران را؟خار مانع نشود قافله ریگ روان را
Pərakəndə şeir 45(ای لعل تو جان بخش ترا ز عیسی مشربچشم تو فریبنده تر از لولی مشرب)
Pərakəndə şeir 46(حاجت از خاک مراد در میخانه طلبدم همت ز لب خامش پیمانه طلب)
Pərakəndə şeir 52خوش آن شبی که کنم مست دیده بانش رابه دست بوسه دهم خاک آستانش را
Pərakəndə şeir 53سرشته اند به دیوانگی سرشت مرانمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا
Pərakəndə şeir 55نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا
Pərakəndə şeir 58بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را
Pərakəndə şeir 65(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
Pərakəndə şeir 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.