Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Saqi, bizə rahəti-rəvan ver,Cansızlara himmət eylə, can ver!
Şərəfnamə, fəsil 38Ey saqi, Keyxosrov camını doldur,Bir cam ki hər gözə verir işıq, nur.
Səadətnamə, 3بر وجود تو ای الهه حقهست هر ذرّه ای گواه به حق
Cami-Cəm, fəsil 3Tərslik etmirsənsə, Əvhədi, dayanLazım olmayanı istəmə ondan.
Bu, Leylinin Məcnuna peyğami-cavabıdır və üzrü itabıdırBu tərz ilə kilki oldu cariKim, əvvəli-namə, nami-bari,
Şərəfnamə, fəsil 42Saqi, ver mənə o qırmızı sudanKi, ondan qocalar gəncləşir hər an.
Həqqül-yəqin, fəsil 4مقدمه- شدت ظهور مدرک مانع ادراک بود، به مثابت ظلمتی که از ادراک قرص آفتاب به دیده رسد: واضله اللّه علی علم.دیگر- ادراک ادراک جز به واسطۀ امری داخلی و یا خارجی حاصل نشود که آن آیات آفاق و انفس است: ان فی خلق السموات والارض و اختلاف اللیل و النهار لآیات لاولی الالباب.
Cami-Cəm, fəsil 14Dünyanın sirrini bilən zamandan,Məğrurluq etmədim mən heç bir zaman.
Bu, Məcnunun şəmmeyi-keyfiyyəti-halıdır və bə'zi sifati-kəmalıdırMəcnun idi mulki-dərd şahı,Xeyli-dədü dam onun sipahı.
Leyli və Məcnun, fəsil 44Payızın yetişməsi və Leylinin ölməsiQaydadır yarpaqlar tökülən zaman
Səadətnamə, 4بهر تأکید آیت قرآنبشنو از عقل واضح برهان
Cami-Cəm, fəsil 28Kədər, qəm evidir, bu dünya, söz yox!Rahatlığı azdır, zəhməti çox-çox.
Bu, Leylinin Məcnundan xəbərdar olduğudur və mətai-vəslinə nəqdi-canla xiridar olduğudurÇün büdi kim olduğunu Leyli,Rüxsarına axdı əşk seyli,
Şərəfnamə, fəsil 52Elə ki, ucaltdı günəş boynunu,Zülmətdən yudu bu çərxin donunu,
Səadətnamə, 5به محیط افکن ای خرد زورقجای باطل نماند «جاء الحق»
Cami-Cəm, fəsil 34Ey ölkə taxtına olan hökmran!Haqdan agahsansa, ədl ilə davran.
Saqinamə, fəsil 1سر از خواب غفلت چو برداشتملوای فراست بر افراشتم
Xosrov və Şirin, fəsil 53O pəri cilvəli, zərli, ipəkli,O gümüş gərdənli, o daş ürəkli,
Səadətnamə, 6بر جُنَید ابلهی گرفت این دَقْکه چه داری دلیل هستی حق
Cami-Cəm, fəsil 37Şaha yaxınsansa əgər, ey oğul,Səhv etmək yaramaz, çalış ayıq ol.
Bu, sərdəftəri-ənbiyanın kitabi övsafından bir vərəqdir və sərvəri-əsfiyanın gülzari-lətafətindən bir təbəqdirEy padşəhi-səriri-lövlak,Məqsudi-vücudi-xakü əflak!
Şərəfnamə, fəsil 15Ey saqi, ver könül açan bir şərbət,Dərdim var, getdikcə etmədə şiddət.
Gülşəni-raz, fəsil 8اگر خواهی که بینی چشمهٔ خوُرتو را حاجت فتد با جرمِ دیگر
Cami-Cəm, fəsil 47Ey şəkər parçası, sən ey gözəl ay!Eyləmə dinini işvə ilə zay.
Bu, bir təriq ilə kəsri-nəfsdir və müqəddimeyi-mədhi-padişahi-əsrdirSaqi, nə idi bu cami-gülgunKim, eylədi halımı digərgun?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 17Bir tərəfə atınca gülək öz niqabını,Xacəsə işə saldı eşqinin rübabını.
Səadətnamə, 9در خودی کرده ای خدا را گماین انتم فانّه معکم
Cami-Cəm, fəsil 50Ey ata, bir utan öz övladından,Pisi rəva görmə ona heç zaman.
Bu, Leylinin bahar əyyami seyri-gülzar etdigidir və gülzarda muradına yetdigidirBir gün ki, bahari-aləmarayZövq əhlinə oldu rahətəfzay,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 20Bu aşiqlik meydana salmamışkən vəlvələ,Yoxluqda varlıq səsi eşidilmirdi hələ.