Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Musâhibler gelün billâh kılım bir rây-i rûhanîKi kim düzmiş ay üsdinde aceb bu deste reyhânı
Qəzəl 1388وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت
Tutalum ki tutamazuz şehâ zülfün ucınıTutalum ki tutamazuz şehâ zülfün ucınıİçmezüz dahi mey-i la'l-i lebün memzûcını
Qəzəl 1408غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمتبه چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت
Yüzün çün toğdı meclisde münevver kıldı etrâfıYüzün çün toğdı meclisde münevver kıldı etrâfıHacil kaldı cinân ehli degül eshâb-ı a'râfı
Qəzəl 1417قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست
Humârumuz çü yazıldı tur imdi bâde getürHumârumuz çü yazıldı tur imdi bâde getürGeçen ömürlerümüzi bu lahza yâda getür
Qəzəl 1441پیش من ثابت و سیار فلک مرغوب استخرده گل همه در دیده بلبل خوب است
Gül bigi bülbül içün ben yahamı çâk ideyümGül bigi bülbül içün ben yahamı çâk ideyümZühre zehresin alıp âh bir eflâk ideyüm
Qəzəl 1461هر که مست است درین میکده هشیارترستهر که از بیخبران است خبردارترست
Gel i sâkî-i semen-ber bize tolu bâde virgilGel i sâkî-i semen-ber bize tolu bâde virgilBiribi hevân odını gamı cümle bâda virgil
Qəzəl 1480سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است
Göziyle hastayam u gözi dahi hasta dururGöziyle hastayam u gözi dahi hasta dururŞikeste zülfiyile zülfi hem şikeste durur
Qəzəl 1493خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است
Her gice tana değin yüzün içün ay begümHer gice tana değin yüzün içün ay begümTana kalıp sayaram yılduzları ay begüm
Qəzəl 1498شور شیرین سخنان در به هم آمیختن استسرمه ناله زنجیر ز هم ریختن است
Lebüne susamışam nola bana em diyesinLebüne susamışam nola bana em diyesinBeni eğerçi gözün hastadur emem diyesin
Qəzəl 1505Bir söz ümmanı coşar dalğalı sinəmdə mənim,Dünyaca məna yatır susduğum hər dəmdə mənim.
Ne kim nâzından aydursa dilümüz nâzenîn söylerNe kim nâzından aydursa dilümüz nâzenîn söylerGözüm ile dilüm lütfün hemân görür hemîn söyler
Qəzəl 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است
Elüme alam başumı girişem girişmesineElüme alam başumı girişem girişmesineBalını yağuma karam karışam karışmasına
Qəzəl 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است
Tapundan ayru dirilmek bana muhâl olısarTapundan ayru dirilmek bana muhâl olısarVelîk bilmezem ana kaçan mahâl olısar
Qəzəl 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟
Bili ne çeker dilber anı ger bile nolurBili ne çeker dilber anı ger bile nolurOl çekdügini ger çeke âlem bile nolur
Qəzəl 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است
Kişi gerek ki dileğin ömürden alu göreKişi gerek ki dileğin ömürden alu göreYüce gözedür özin aludan alu göre
Qəzəl 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Bilmezem hâlümi hâlin bilene sor hâlümiBilmezem hâlümi hâlin bilene sor hâlümiÇün münasîb bulmazam efâlüme akvâlümi
Qəzəl 1560نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است