Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hər pəriçöhrə ki, dünyayə bu dövran gətirir,Bizi incitmək üçün bir yeni canan gətirir.
Qəzəl 155Yar kuyində çəkir bəxtim məni biixtiyar,İxtiyarım qalmayır, halım olur çox biqərar.
Qəzəl 156Qalmadı qəlbimdə bir insanla söhbətçün həvəs,Məncə, bu dövranda bir həmsöhbət axtarmaq əbəs.
Qəzəl 167Sərv boylum sayə salsa başıma gər bir kərə,Saxlaram daim başımda, qoymaram düşsün yerə.
Qəzəl 175Lütf edir bəzən mənə, bəzən edir cövrü cəfa,Şuxluğu ol mahin hər dəm eyləyir bir iqtiza.
Qəzəl 176Səba yeli o gülümdən neçün xəbər verməz?Olub təsəlli, yanan könlümə əsər verməz.
Qəzəl 183Könül, istərdim ol məhru bizə eldən nihan gəlsin,Ona, qorxum budur kim, bədnəzərlərdən ziyan gəlsin.
Qəzəl 192Təkcə canım deyil, eşqində onun yarəsi var,Qəlbimin də ciyərim tək o qədər parəsi var.
Qəzəl 201Ey könül, yarı istə, candan keç!Uyma bu varlığa, cahandan keç!
Qəzəl 209Könül ağlar göz ilə bax o günəş rüxsarə,Islanan pərdəsinə gözlərimin et çarə.
Qəzəl 217Gördükdə səni çəkdi xəcalət güli-xəndan,Guya ki, öz gəlməyinə oldu peşiman.
Qəzəl 219Nə bəhsə girmisən, ey qönçə, görcək ləblərin yarın,Nə söylərsən, sual etdikdə səndən lütfi-göftarın?
Qəzəl 224Qəhr edər yarım, ona gər mahi-taban söyləyəm,Məndən ikrah eyləyər, sərvi-xuraman söyləyəm.
Qəzəl 226Aləmi gəzməyimizdən bizə yar idi qərəz,Çəməni seyr eləməkdənsə, şikar idi qərəz.
Qəzəl 229Canan yolunda başını eylər nisar şəm,Olmuş bu yolda ömr uzunu payidar şəm.
Qəzəl 233Boy atdın, gözüm bəla oxuna hədəf oldu,Cilvələndin, ixtiyarımın yüyəni əlimdən çıxdı.
Qəzəl 239İstər ki, yardan bizi etsin cida fələk,Düşmənliyin bizə yenə gördü rəva fələk.
Qəzəl 241Min dərdlinin əlacı olmuş əlinlə hasil,Biz də mərizi-eşqik, bizdən sən olma qafil.
Qəzəl 242Qəmi-hicrində mənə vermədi üz bir elə halKi, görünsün, eşidilsin, eləsin dərk xəyal.
Qəzəl 246Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən,Qəribə sərvdir, zinət veribdir yarpağa güldən.
Qəzəl 260Qurumaz gözlərimin yaşı mən ölsəm də əgər,Yararaq qəbrimi çeşmə kimi hər yanə gedər.
Qəzəl 263Gələrkən kuyinə, gözdən ayaq mən binəva etdim,Yüyürdüm ol qədər kim, torpağından tutiya etdim.
Qəzəl 265Canımı tapşırmışam çün ləli-şəkkərbarə mən,Zövq alınca canım, öldüm qibtədən biçarə mən.
Qəzəl 270Göz içrə ol gözələ bir əziz məkan verdim,Bəzək deyə, evinə ləxtə-ləxtə qan verdim.
Qəzəl 283Yanmasa eşq oduna, cismdə can istəmərəm,Yanaram şam kimi, atəşdən aman istəmərəm.
Qəzəl 292Aləm bizə zindanə dönə, qəm yemərik biz,Viranəyə də dönsə cahan, uf demərik biz.
Qəzəl 319Yüz dəfə göz açdım güli-rüxsarına, ey can,Hər dəm üzə açdım iki yüz seyl ilə tufan.
Qəzəl 327Biz heç zamanda tərki-rüxi-yar etmərik,Heç bir kəs etməyən işi zinhar etmərik.
Qəzəl 337Qorxuram bu cismi-zarımdan o dəm ki, can çıxa,Ol zaman, ol ləhzədə canan qəmi candan çıxa.
Qəzəl 352Yaxıbsan qəlbi, barı şölə tək gəl çəkmə sər məndən,Nəzər qıl, şəm tək yannam, sən olma bixəbər məndən.