Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qəlb pünhan olsa da, yüz qanlı peykan onda var,Açmamış bir qönçədir, gülbərgi-pünhan onda var.
Qəzəl 368Ey məst, bil ki, bir mənəm eşqində xunciyər,Mən bihuşam səninlə, barı olma bixəbər.
Qəzəl 372Şanə, ey gül, o qara zülfünü zinhar eləmə,Gəl ürək bəstərinin həmdəmini xar eləmə.
Qəzəl 376Boy atıbsan sərv tək, bir afəti-can olmusan,Parlayıb bir gün kimi, aşubi-dövran olmusan.
Qəzəl 400Ey sayə, mən tək gəzmədin səhraları avarə sən,Yox taqətin tənhalığa, möhtacsan bir yarə sən.
Qəzəl 401Zülmət gecədə bizlərə rəhm eyləmədin, yar,Məhşər gününə etməmisən sən məgər iqrar?
Qəzəl 404Yusif hüsnündən utandı, mənzili çah oldu, çah,Hüsndə yoxdur tayın aləmdə, ey rüxsarı mah!
Qəzəl 409Bu diyar içrə mənə nə yar, nə qəmxar var,Heç nəyəm, bir kəs mənə qılmaz cahanda etibar.
Dust bipərvə, fələk birəhm, dövran bisükunDust bipərva, fələk birəhm, dövran bisükun,Dərd çox, həmdərd yox, düşmən qəvi, tale' zəbun.
Qəzəl 10Çəkdim yolunda əksini bu cismi-zarımın,Bəlkə ayağını öpə bildim nigarımın.
Qəzəl 11Yanarkən könlümün pünhan oduyla şəm tək canım,Zəbani-halım axır zahir etdi dərdi-pünhanım.
Qitə 11Dəhrdə rahətlik ümmidilə çəkmə çox əzab,Çün olub biganə bu məqsəd əzəldən xilqətə.
Qəzəl 13Eşitmiş gül cəfasından səhər bülbül edər əfğan,Gülü jalə edib sədparə, almışdır qisas ondan.
Qitə 14Ey ağıl sahibi, unutma bunu,İki kəsdən sənə çətinlik olar.
Qəzəl 31Gər öləndən sonra kuyin etsələr mədfən mənə,Qəbr əzabı verməz ol gülşəndəki məskən mənə.
Rübai 34Aləm varlığına aydın bir dəlil,Hər zərrə açmışdır zikrin üçün dil.
Rübai 44Seyid olmalıdır hər işdə yüksək,Surətdə, siyrətdə böyük cəddi tək.
Qəzəl 47Könüldə, canda eylər ol pərinin dərdini pünhan,O kəs kim, gizlədə bilsin odu xaşak ilə asan.
Qəzəl 48Eşqdə məzmun olub xətti-rüxi-canan mənə,Böylə yazmış taleyimdə saneyi-dövran mənə.
Rübai 48Dostdan istədiksə arizu, murad,Vədəylə bir ümid vermədi, heyhat!
Qəsidə 49Yenə ətrafə ətir saçmadadır badi-səhər.Açdı gülşəndə gülün qönçəsini pərdeyi-zər.
Qəzəl 59Gəlmək imkanım olardı kuyinə, qoymur rəqib,It hürüb fəryad edər hər yerdə görsə bir qərib.
Rübai 63Göz yaşım göstərir nədir qəmi-yar,Odu şöləsindən anlamaq olar.
Qəzəl 68Həmişə feyzi-bəqadır bu zövqi-cam mənə,Qalan bu ömrüm olur nəşeyi-müdam mənə.
Qəzəl 72Bağban, yarın boyu xoşdur mənə şümşaddan,Tərbiyət almaq fəqət mümkündür istedaddan.
Qəzəl 74Hicran günündə hali-dili-zar olar çətin,Gər bilməsə bu halımı dildar olar çətin.
Qəzəl 76Könlümün şadlığıdır, qəlbimə sultandı qəmin,Gözümün pərdəsidir pərdeyi-xaki-qədəmin.
Qəzəl 93Cəfadır aşiqə, kəmmərhəmət olarsa nigar,Düşün məni nə qədər incidirsən, ey dildar!
Qəzəl 96Könlümün ayinəsin sındırdı ol ziyba mənim,Arizusu qəlbimin baş tutmadı əsla mənim.
Qəzəl 98Cismim içrə təkcə bu yüz zəxmi-bidərman deyil,Mən kimi yüz dağı var, kölgəm də biəfğan deyil.