Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şəb ki, miftahi-məhi-növ ola gəncinəgüşa,Qıla peymaneyi-gərduni cəvahirpeyma.
Sən yüzündən aləmi rövşən qılıb saldın niqabSən yüzündən aləmi rövşən qılıb saldın niqab,Yazıya. salsın bu gündən böylə nurin afitab.
Ruzigarım buldu dövrani-fələkdən inqilabRuzigarım buldu dövrani-fələkdən inqilab,Qan içər oldum, əyağın çəkdi bəzmimdən şərab.
Vəslin bana həyat verir, firqətin məmatVəslin bana həyat verir, firqətin məmat,Subhanə xaliqi xələqəl-movtə vəl-həyat..
Bəhri-eşqə düşdün, ey dil, zövqi-dünyani unut!Bəhri-eşqə düşdün, ey dil, zövqi-dünyani unut!Baliğ oldun, gəl rəhimdən içdiyin qani unut!
Ah eylədiyim sərvi-xuramanın üçündürAh eylədiyim sərvi-xuramanın üçündür,Qan ağladığım qönçeyi-xəndanın üçündür.
Şəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sorŞəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sor,Zülali-zövq şövqün təşneyi-didar olandan sor.
Göz yaşımdan suzi-pünhanım edər arif qiyasGöz yaşımdan suzi-pünhanım edər arif qiyas,Necə kim, tə’siri-əncümdən degil əxtərşünas.
Çox təfaxür qılma cəm i-mal ilə, ey xacə kimÇox təfaxür qılma cəm'i-mal ilə, ey xacə kim,Simü zər cəm'iyyəti-əhli-qürur eylər səni.
Bəxil qılmasa cəm’ etdiyi dirəm sərfin suznak iləBəxil qılmasa cəm’ etdiyi dirəm sərfin,Nihali-məqsədi sərsəbz olub səmər verməz.
Ey qaziyi-xücəstəliqa kim, həq eyləmişEy qaziyi-xücəstəliqa kim, həq eyləmişSahibsəriri-məsnədi-hökmi-qəza səni!
Sən nə afətsən mənə, ey əqli-bədfərcam kimSən nə afətsən mənə, ey əqli-bədfərcam, kim,Bulmaq olmaz surəti-qürbündə asari-nişat.
Ey vəziri-mülkpərvər kim, nizami-mülk üçünEy vəziri-mülkpərvər kim, nizami-mülk üçün,İntixab etmiş cəmi’i-xəlqdən sultan səni.
Ey ki, aləmdə məhəbbət adini məzmun edibEy ki, aləmdə məhəbbət adini məzmun edib,Hər zaman bir mahrüxsarın olursan maili.
Aqibət ahim mənim ol maha tə’sir etməsəAqibət ahim mənim ol mahə tə’sir etməsə,Bunca əfsunum pərivəş yarı təsxir etməsə,
Mənəm ki, qafiləsalari-karivani-qəməmMənəm ki, qafiləsalari-karivani-qəməm,Müsafiri-rəhi-səhrayi-möhnətü sitəməm.
Əymiş hilali üstünə tərfi-külahiniƏymiş hilali üstünə tərfi-külahini,Çox dilşikəstənin gögə yetirmiş ahini,
Seyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinəSeyli-sirişkim oldu rəvan xaki-kuyinə,Can valeh oldu lə’li-ləbü göftguyinə,
Vay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışamVay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışam,Fitnə çeşmi sahirü xunxardən ayrılmışam,
Candadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın səninCandadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın sənin,Nola ta şami-əbəd olsam tələbkarın sənin,
Fəsli-ibtilayi-ƏyyubBəstəri-bəla bimarlarının və badiyeyi-fəna dilfigarlarının biri Əyyubi-bəlakeşdirki, nəvidi-"İnnəllahə yuhibbu kullə qəlbin həzin" dili-pakın məxzənicəvahiri-
İzhari-təvəllüdi-əimmə və qeyrihi rəziyəllahu ənhumƏgərçi izhari-silsileyi-siyadət daxili-əhvali-Kərbəla və şərhiibtilayi-ənbiyaolmayub, bu nüsxədə iradı münasib degil, əmma tətəbbö’i-məzmuni-"Rövzətüş-şühəda"
Birinci camın keyfiyyətiEy saqi, ey od məclisinin rəhbəri, tacı,Bir odlu su ki, onda olur dərdin əlacı.
İkinci camın keyfiyyətiVer, Saqi, o Nuhun gəmisi rahəti-canı,Ver ki, məni qərq etdi bu qəm, dərd tufanı.
Bəs ki, zəfi-ruzədən hər gün bulur təğyiri-halBəs ki, zə’fi-ruzədən hər gün bulur təğyiri-hal,Olacaqdır eyd üçün mahi-təmamim bir hilal.
Ey xədəngi-qəminə sineyi-əhbab hədəfEy xədəngi-qəminə sineyi-əhbab hədəf,Müntəzir xəncəri-müjganinə canlar səf-səf.
Əksi-rüxsarın ilə oldu müzəyyən miratƏksi-rüxsarın ilə oldu müzəyyən mir’at,Bədəni-mürdəyə feyzi-nəzərin verdi həyat.
Həzər qıl ah odundan, cövrünü üşşaqə az eyləHəzər qıl ah odundan, cövrünü üşşaqə az eylə,Xəsü xaşaki yaqma, şö’ləsindən ehtiraz eylə!
Xoş ol zaman ki, hərimi-vüsalə məhrəm idimXoş ol zaman ki, hərimi-vüsalə məhrəm idim,Nə mübtəlayi-bəla, müğəyyədi-ğəm idim.
Mənim kim, bir ləbi-xəndan üçün giryanlığm vardırMənim kim, bir ləbi-xəndan üçün giryanlığm vardır,Pərişan türrələr dövründə sərgərdanlığm vardır.