İmadəddin Nəsimi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ləblərin şərbətinə çeşmeyi-heyvan susadı,Sulu incilərinə təşnə kimi can susadı.
Mənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanımMənim rəhbanımü deyrim, səlibim, dinim, imanım,Həbibim, rahətim, ruhim, rəfiqim, munisim, canım.
Şəha, könlümdə daim bir həvəs varŞəha, könlümdə daim bir həvəs var,Soram şəkər dodağından məgəsvar.
Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar barTutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar,Bar darəd əbri-neysan yüz şəqayiqvar var.
Üzün nuri-təcəlli məzhəridirÜzün nuri-təcəlli məzhəridir,Sözün dadlısı abi-kövsəridir.
Apardı könlümü bir çeşmi-məxmurApardı könlümü bir çeşmi-məxmur,Kim ola istəməz ol hüsnə məğrur.
Dinin günəşi, dünyada imanım əfəndiDinin günəşi, dünyada imanım əfəndi,Alimlər ümidi, məhi-tabanım əfəndi.
Dünya duracaq yer deyil, ey can, səfər eylə!Dünya duracaq yer deyil, ey can, səfər eylə!Aldanma anın alına, andan həzər eylə!
Dodağın qənd imiş, bal anda neylərDodağın qənd imiş, bal anda neylər?Nə nazik xətt imiş, xal anda neylər?
Ey badi-səba, məndən ilət yarə səlamıEy badi-səba, məndən ilət yarə səlamı,Şol qəmzələri ərbədəcu, eyni həramı.
Ey üzü gül, ləbləri mərcanımızEy üzü gül, ləbləri mərcanımız!Ey gözü nərgis, şəhi-məstanımız!
Gərçi fəraqə düşmüşəm, eyni-vüsal içindəyəmGərçi fəraqə düşmüşəm, eyni-vüsal içindəyəm,Gəl nəzər eylə halıma gör ki, nə hal içindəyəm.
Gülşəni-firdövs edər can bağrını vəsli-həbibGülşəni-firdövs edər can bağrını vəsli-həbib,Atəşi-duzəx qılır həm möhnəti-cövri-rəqib.
Ləbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilərLəbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilər,Gərçi uçmaq hurusu cümlə ana can dedilər.
Mana sənsiz cahanü can gərəkməzMana sənsiz cahanü can gərəkməz,Vüsalın var ikən hicran gərəkməz.
Mərhəba, ey bəhri-zatın gövhəti-yekdanəsiMərhəba, ey bəhri-zatın gövhəri-yekdanəsi,Şəm’i-vəhdətdir cəmalın, kün-fəkan pərvanəsi.
Neylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadırNeylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadır,Sanma kim, anda dedigim Bursa ya Larandadır.
Şənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanəŞənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanə,Şeyda qılıban saldı məni cümlə cəhanə.
Olmaya məstanə eynintək, şəha, məkkar karOlmaya məstanə eynintək, şəha, məkkar kar,Karıma qoymaz məni hər bab ilə əğyar yar.
Üzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəmÜzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəm,Anəstünarən olmuşam, ol nara düşmüşəm.
Vəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriyaVəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriya,Ol nurə qarşı daima şərməndədir şəmsüzzüha.
Camalın rövzeyi-rizvan deyilmiCamalın rövzeyi-rizvan deyilmi?Dodağın çeşmeyi-heyvan deyilmi?
Cana, üz istivasına şəqqül-qəmər gərəkCana, üz istivasına şəqqül-qəmər gərək,Ol mö’cüzün bəyanına xeyrül-bəşər gərək.
Çünki rəf’ oldu üzündən, ey şəhi-xuban, niqabÇünki rəf oldu üzündən, ey şəhi-xuban, niqab,Qalmadı küfrü zəlalət, zahir oldu afitab.
Dilbəra, şəmsüzzühadır ayəti-rüsxarınızDilbəra, şəmsüzzühadır ayəti-rüxsarınız,Ayəti-tahavü yasin surəti-didarınız.
Dinləgil bu sözü ki, candır sözDinləgil bu sözü ki, candır söz,Aliyü asimanməkandır söz.
Düşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünəDüşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünə,Şol rəsm ilə mişkin bənin gülbərgi-xəndan üstünə.
Firqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədirFirqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədir,Bağrımı gör bu qüssədən kim, necə yarə-yarədir.
Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Gözlərim yaşı cahanı dutdu, tufan oldu, gəl!
Getmege əzm eyləmişsən, ey dilaram, eyləməGetməgə əzm eyləmişsən, ey dilaram, eyləmə!Həsbətənlillah, məni bisəbrü aram eyləmə!