İmadəddin Nəsimi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yarın cəfası cümlə vəfadır, cəfa degil,Yarım cəfa qılur deyən əhli-vəfa degil.
Afərin olsun nigarın zülfü ilə qaşinəAfərin olsun nigarın zülfü ilə qaşinə,Gər macal bulsam həbibin çövriləydim başinə.
Apardı könlümü məndən bu gün ol cənnətin huriApardı könlümü məndən bu gün ol cənnətin huri,Götür pərdə camalından ki, sənsən eynimin nuri.
Ayrılıqdan yar mənim bağrımı büryan eylədiAyrılıqdan yar mənim bağrımı büryan eylədi,Özünü bir yana saldı, məni bir yan eylədi.
Aşiq bəla yolunda gərək kim, həmul olaAşiq bəla yolunda gərək kim, həmul ola,Mə’şuqədən ana nə gəlürsə, qəbul ola.
Bahar oldu, gəl ey dilbər, tamaşa qıl bu gülzarəBahar oldu, gəl ey dilbər, tamaşa qıl bu gülzarə,Buraxdı qönçələr pərdə bəşarət bülbüli-zarə.
Bir saqiyi-baqi ki, vəfa qıldı vüsaləBir saqiyi-baqi ki, vəfa qıldı vüsalə,Lütf ilə nəzər qıldı mana, sundu piyalə.
Bu necə qəddü qamətdir ki, bənzər sərvi-balayəBu necə qəddü qamətdir ki, bənzər sərvi-balayə,Bu necə hüsnü surətdir ki, nur ehsan edər ayə.
Canana mənim sevdiyimi can bilir ancaqCanana mənim sevdiyimi can bilir ancaq,Könlüm diləyin dünyada canan bilir ancaq.
Candan çıxarmazam sənin, ey canı, xəyalınıCandan çıxarmazam sənin, ey can, xəyalını,Can təndə qalmaz anda ki, görsəm camalını.
Çıxar pənbə qulağından, gözün açÇıxar pənbə qulağından, gözün açKi, həşr olduvü çalındı bu gün sur.
Daldım yenə bir bəhrə ki, ümman dəxi bilməzDaldım yenə bir bəhrə ki, ümman dəxi bilməz,Küfrün sözünü dünyada iman dəxi bilməz.
Dərdü qəm ilə yandı könül, yar bulunmazDərdü qəm ilə yandı könül, yar bulunmaz,Çox darü diyar istədi, dəyyar bulunmaz.
Düşdüm əzəldə zülfünə, dam olmadan hənuzDüşdüm əzəldə zülfünə, dam olmadan hənuz,İçdim ləbin şərabını, cam olmadan hənuz.
Ey Məsihadəm, niyə can vermədin cansızlara?Ey Məsihadəm, niyşə can vermədin cansızlara?Ol ki, hər dəm can ilə aydır ki, canan sizlərə.
Ey rüxün gülzari-cənnət, saçların reyhanıdırEy rüxün gülzari-cənnət, saçların reyhanıdır,Ey dodağın abi-heyvan can anın heyranıdır.
Firqətin yandırdı bağrımı, yürəgim qan oldu, gəl!Firqətin yandırdı bağrım, yürəgim qan oldu, gəl!Gəl ki, didarın bu sayru cana dərman oldu, gəl!
Firqətindən, dilbəra, könlüm pərişan oldu, gəl!Firqətindən, dilbəra, könlüm pərişan oldu, gəl!Qıl kimi cismim mənim əz dərdi-hicran oldu, gəl!
Gəlgil ki, qapdı şövqi-cəmalın qərarımıGəlgil ki, qapdı şövqi-cəmalın qərarımı,Zar eylədi fəraqi-rüxün laləzarımı.
Gözümdən dəmbədəm axan qəmindən su degil, qandırGözümdən dəmbədəm axan qəmindən su degil, qandır,Ləbin qəndindən, ey can, gəl susamış canımı qandır.
Götür niqabını xəlqə görün, ey şəmsü qəmərGötür niqabını xəlqə görün, ey şəmsü qəmər,Görüb utana ləbindən nabatü şəhdü şəkər.
Könlümün şəhrini çün kim, eylədi yəğmayi eşqKönlümün şəhrini çün kim, eylədi yəğmayi-eşq,Saldı aləm mülkünə şuri-şərü qovğayi-eşq.
Məndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldurMəndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldur,Seyr edərəm bu çərxi, xurşidü mahım oldur.
Mənim yari-vəfadarım, gəl axırMənim yari-vəfadarım, gəl axır,Mələk surətli dildarım, gəl axır.
Mərhəba, xoş gəldin, ey dildar, xoş gördük səniMərhəba, xoş gəldin, ey dildar, xoş gördük səni,Xoşmusan, ey bərgüzidə yar, xoş gördük səni.
Mətləi-hüsnün, ey sənəm, məzhəri-layəzalidirMətləi-hüsnün, ey sənəm, məzhəri-layəzalidir,Cümleyi-kainat onun pərtövünün zülalıdır.
Şəha, könlüm pərişan oldu sənsizŞəha, könlüm pərişan oldu sənsiz,Cigərim dopdolu qan oldu sənsiz.
Sünbülün əbrində gördüm uş məhi-taban gəlirSünbülün əbrində gördüm uş məhi-taban gəlir,Saçların hər tarəsindən şö’leyi-iman gəlir.
Surəti-nəqşində hər kim görmədi nəqqaşınıSurətin nəqşində hər kim görmədi nəqqaşını,Vahibi-surət onun gözsüz yaratmış başını.
Susadı könlüm nigarın lə'li-ruhəfzasinəSusadı könlüm nigarın lə’li-ruhəfzasinə,Talibi-şövqəm həbibin surəti-zibasinə.