Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimKi, şayəd vaqif olsun əşki-çeşmim macərasından.
Yad ol günlər ki, bavər eyləməzdim, ey könülYad ol günlər ki, bavər eyləməzdim, ey könül,Gər şikayət eyləsəydi kimsə hicri-yardən.
Eşitdim ta qiyamət qamətindən bir əlamətdirEşitdim ta qiyamət qamətindən bir əlamətdir,Qiyamət həsrətindən hər günüm yüz min qiyamətdir.
Hər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizuHər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizu,Padşalıq etmişəm ki, pasibanlıq bilməzəm.
Təəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-LeyladəTəəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-Leyladə,Məgər ol vəqt hicranın yox imiş beylə təsiri?
Könül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçünKönül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçün,Bihəmdilləh ki, gəldi səbz xəttin Xızri-rah oldu.
İsgəndərin vəqəsiNəql edirlər ki, bir gün İsgəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Hekayət (Omiros adlı bir həkimi-zaman)Omiros adlı bir həkimi-zamanƏrzi-Yunanda olmuş idi əyan.
Siçan şahının pişiyi edam etdirməsiTəxtə çıxıb qırmızıdon padşah,Günbədi-əflakə ucaltdı külah.
Siçan padşahının pişiyin qətlinə qəsdi və pişiyi dardan qurtarması..232 HekayətÇəkdi qılıc ta ki özü padşa,Ta eləyə başını təndən cüda,
Nuşirəvan və qonaqpərvər kişi hekayəsiBelə nağıl edirlər ki, Nuşirəvan əvaili-səltənətində eyşü işrətəməşğul olub, rəiyyətpərvərlik zövqündən qafil idi. Onun həmsayəli-
Vəfa rəsmin tutub gəl, ey pəri, cövrü cəfadən keçVəfa rəsmin tutub gəl, ey pəri, cövrü cəfadən keç,Əgər adəmsən, insaf et, bu vəzi-narəvadən keç.
Sənsiz fəzayi-cənnəti-məvadə yox fərəhSənsiz fəzayi-cənnəti-məvadə yox fərəh,Ətrindən olmasa güli-rənadə, yox fərəh.
Hər aşiqin ki, sən kimi bir məhcəmalı yoxHər aşiqin ki, sən kimi bir məhcəmalı yox,Nöqsanı var ki, eşqinin əsla kəmalı yox.
Bağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuzBağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuz,Gül açıldı, bülbül oldu şad, məndə qəm hənuz.
Hansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmazHansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmaz,Bu müşəxxəsdi ki, cismində onun can olmaz.
Ey Xızır, zülməti-zülfü sənə asan olmazEy Xızır, zülməti-zülfü sənə asan olmaz,Dəhəni-yar kimi çeşmeyi-heyvan olmaz.
Dəhrin mənə sənsiz bu baharı nə gərəkdir?Dəhrin mənə sənsiz bu baharı nə gərəkdir?Gülzari-çəmən sövti-həzarı nə gərəkdir?
Qətlimə meyl əgər ol dilbəri-növşad eylərQətlimə meyl əgər ol dilbəri-növşad eylər,Qəm əlindən qutarır, könlümü həm şad eylər.
Xət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı varXət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı var,Zülfi-siyahı tək o gülün piçü tabı var.
Sanma ki, çeşmdən üzümə əşki-tər gəlirSanma ki, çeşmdən üzümə əşki-tər gəlir,Bu çeşmə xüşk olub, dəxi xuni cigər gəlir.
Sanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylərSanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylər,Olsa hər kimsədə qəm mey dəxi əfzun eylər.
Kimin ki, sən kimi bir yari-sərvqaməti varKimin ki, sən kimi bir yari-sərvqaməti var,Qədin fədası olum, gündə yüz qiyaməti var.
Çün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşərÇün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşər,Ləkkədar olsa əgər əlmas qiymətdən düşər.
Dersən mənə kim, huriyi-qılman olacaqdırDersən mənə kim, huriyi-qılman olacaqdır,Qismət sənə ol Kövsəri-rizvan olacaqdır.
Qəbr evinə o ki, bir şişə meyi-nab aparırQəbr evinə o ki, bir şişə meyi-nab aparır,Atəşi-düzəxi söndürməgə seylab aparır.
Oldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəsOldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəs,Nə çəmən, cümlə cahandır məni-rüsvayə qəfəs.
Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Bağışla, bilmədim biganələrlə aşinasənmiş.
Ta dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuqTa dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuq,Yox olubdur varımız, dərdə giriftar olmuşuq.
Gərəkdi kim, sala hal əhlini bəlayə fələkGərəkdi kim, sala hal əhlini bəlayə fələk,Verir həzar bəla mərdi-mübtəlayə fələk.