Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylər,Olsa hər kimsədə qəm mey dəxi əfzun eylər.
Kimin ki, sən kimi bir yari-sərvqaməti varKimin ki, sən kimi bir yari-sərvqaməti var,Qədin fədası olum, gündə yüz qiyaməti var.
Çün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşərÇün gəlir rüxsarə xət, hüsnün lətafətdən düşər,Ləkkədar olsa əgər əlmas qiymətdən düşər.
Çün xakə təcəlla elədi xaliqi-cəbbarÇün xakə təcəlla elədi xaliqi-cəbbar,Öz surətini xaki-siyəhdən edib izhar.
Qəbr evinə o ki, bir şişə meyi-nab aparırQəbr evinə o ki, bir şişə meyi-nab aparır,Atəşi-düzəxi söndürməgə seylab aparır.
Oldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəsOldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəs,Nə çəmən, cümlə cahandır məni-rüsvayə qəfəs.
Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Bağışla, bilmədim biganələrlə aşinasənmiş.
Alışdım odlara, aldım dili-divanədən atəşAlışdım odlara, aldım dili-divanədən atəş,Düşübdür aləmi-imkanə bu kaşanədən atəş.
İsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlifİsm özü bir ismdir, amma müsəmma müxtəlif,Gövhəri-şəhvar birdir, leyk dərya müxtəlif.
Ta dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuqTa dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuq,Yox olubdur varımız, dərdə giriftar olmuşuq.
Gərəkdi kim, sala hal əhlini bəlayə fələkGərəkdi kim, sala hal əhlini bəlayə fələk,Verir həzar bəla mərdi-mübtəlayə fələk.
Dürdi-mey ta vardır, biz dərdi-aləm çəkmərikDürdi-mey ta vardır, biz dərdi-aləm çəkmərik,Dövləti-piri-müğandan möhnətü qəm çəkmərik.
Bir zaman biz dəxi ol mah ilə həmxanə idikBir zaman biz dəxi ol mah ilə həmxanə idik,Şəmi-rüxsarəsinə yanmağa pərvanə idik.
Çü məndən oldu o məhbubi-dilrüba qafilÇü məndən oldu o məhbubi-dilrüba qafil,Yəqinim oldu olur bəndədən xuda qafil.
Xoş ol zaman ki, ol şəh ilə həmzəban olamXoş ol zaman ki, ol şəh ilə həmzəban olam,Hər sözdə bir dilim tutulub, natəvan olam.
Səndən ey Kəbeyi-üşşaq, səfa görmüş idimSəndən ey Kəbeyi-üşşaq, səfa görmüş idim,Əhli-eşqi səri-kuyində fəda görmüş idim.
Ta səhər şami-fərağın kövkəbəfşandır gözümTa səhər şami-fərağın kövkəbəfşandır gözüm,Əşki-gülgun içrə, ey bimehr, pinhandır gözüm.
Neçə rədifi-qəzəl etdim intixab, dedimNeçə rədifi-qəzəl etdim intixab, dedim,Nəzireyi-şüərayi-fələkcənab dedim.
Əl çatsa fəda canımı cananə edərdimƏl çatsa fəda canımı cananə edərdim,Şəmi-rüxünə könlümü pərvanə edərdim.
Əgərçi sənsiz olur əhli-eşqə badə həramƏgərçi sənsiz olur əhli-eşqə badə həram,Ləbin xəyalı ilə vacib oldu şürbi-müdam.
O gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinO gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinÇıxıban bürcdən ol mahi-münəvvər gəlsin.
Ey gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənəEy gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənə,Verdi öz surətini nəqşdə nəqqaş sənə.
Mənə mehman idi ol sərvi-xuraman bu gecəMənə mehman idi ol sərvi-xuraman bu gecə,Məhfilim olmuş idi rəşki-gülüstan bu gecə.
Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş kiOlmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki,Ya ki hərgiz olmayaydı dərdi-firqət kaş ki.
Çəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məniÇəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məni,Yoxdur ol mah, aparma bu tamaşayə məni.
Sanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məniSanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məni,Gülə sənsiz nəzər etsəm gətirər canə məni.
Ey könül, ol gül üçün naləvü zar etmə dəxiEy könül, ol gül üçün naləvü zar etmə dəxi,Özüvü dideyi-əğyardə xar etmə dəxi.
Dustlər, mən görən ol dilbəri-ziba kim idi?Dustlər, mən görən ol dilbəri-ziba kim idi?Dağıdan gül üzünə zülfi-mütərra kim idi?
Ta məndən iraq ol büti-gülpirəhən olduTa məndən iraq ol büti-gülpirəhən oldu,Hər camə ki geydim, mənə qəmdən kəfən oldu.
Derdim ki, könül zirü zəbər olmasın, olduDerdim ki, könül zirü zəbər olmasın, oldu,Həmvarə gözüm əşklə tər olmasın, oldu.