Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xar oldu yürəgim hicrində, ey gül yüzlü yar,Yar bağrım arasın, gör kim neçə xar onda var.
Yalnız ağacOlduqca qayğılı, olduqca qəmli,Sadə mənzərəli, sadə görkəmli
Əşar (“Kəlniyət”, ağrın bu qoca naqqala”)“Kəlniyət”, ağrın bu qoca naqqala,Bircə sözüm var, onu yaz jurnala,
Şirvanlı Dostu ilə II deyişməII deyişmə**Ş i r v a n l ı D o s t u
Pərvizin şəkliŞəhərdə gəzdirirdiAnam bu səhər bizi,
Yedəkdə gələn qayıqMingəçevir dəryaçasında bizi gəzdirən gəminin yedəyində bir qayıq gəlirdi.*Suları sənmi yarırsan
Anam yuxuma gəlmirAnam yuxuma gəlmirGörən nə günahım var?
Sənin ölümündən sonra, mənim ölümümdən sonra…İtib yollarımın yolu,Sənin ölümündən sonra…
Sənsiz nə çətin imişSənsiz nə çətin imişgecə ilə bacarmaq.
Göy gölSən yaşıl dağlardan, sulu dağlardanAxdın damcı-damcı torpağa, Göygöl.
Pərakəndə şeir 48سجده گاه بوسه من نقش پای او بس استدست پیچ حسرتم زلف رسای او بس است
Qəzəl 139Bu əyyarlıq odu onun qırdı mənim əyarımı,Gərdəninin gümüşüsə apardı etibarımı.
Qəzəl 295Zülm şəmşirilə hicranın məni, yar, öldürər,Hey desəm: öldürmə, – baxmaz ol sitəmkar, öldürər.
Qəzəl 222حدیث آرزومندی قلم دشوار بنویسدز بهر آنکه اندک باشد، از بسیار بنویسد
Cəfərin anasıDünən özümü soyuğa vermişdim, heç keyfim yox idi və kürəklərim ağrayırdı. Ayıb olmasın, bizim Cəfərin anasına dedim: “ay arvad, sən Allah gəl çıx mənim dalımı bir yaxşıca ayaqla”.Əvvəl nainsaf arvad acıqlı-acıqlı yavaşca öz-özünə dedi: “başına daş düşsün”. Mən eşitdim və bildim ki, mənə deyir.
Güle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ileGüle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ileKıla könlegini şol lahza kabâçe yüz göz ile
Sirlər xəzinəsi, fəsil 8Ey Mədinə yaşmaqlı, Məkkə niqablı mələk,Günəş nə vaxta qədər kölgədə əyləşəcək?
Araz kənarındaAraz çayı böyük Culfa düzünü iki hissəyə ayırır. Çayın cənubunda İran Culfası, şimalında isə Rusiya Culfasıdır.Sakit-sakit, sanki bir şey hiss etmədən bilmədiyi yerə axıb gedən Araz çayı hələ tamamilə buzlaşmamışdı.
Qəzəl 531همه بودند که گفتند بپیدا و نهانکه: بپیدا و نهان غیر خدا هیچ مدان
Qəzəl 84در کوی خرابات مناجات توان کرددر طور لقا عیش خرابات توان کرد
Töhfeyi-Sami, bölmə 146اصلش از دار السلام بغداد است و از امیر زاده های کریم النهاد آنجا و سلسله نسبش بآل برمک متصل و مثل هذامن برکه البرامکه مصداق حال آن سر دفتر افاضل، اطلاق لفظ امیر باو، از رهگذر امارت است نه بمعنی سیادت، در اوایل حال در عتبات عالیات می بوده و آخر از آنجا متوجه عراق عجم گشته جهت تحصیل در بلده ی کاشان متوطن گردید و در سلک شاگردان مولانا شمس الدین محمد خفری در آمده اکثر متداولات بنظر امعان مطالعه فرمودند بعد از آن مدت ده سال در شیراز نزد مولانا عبدالصمد تحصیل نموده چند وقتی در تبریز در مدرسه مظفریه و نصریه بافاده ی علوم دینیه اشتغال داشت تا آنکه در این اوان حسب الامر قضا جریان بر مستقر قضاء معسکر قرار گرفت الحق در آن امر خطیر کمال امانت مبذول داشته از خود به تقصیر راضی نیست و گاهی میل بنظم فرموده این اشعار آبدار بر صحیفه روزگار تعلیق نموده اند . تخلص حاجبی میفرمود :سگت را بنده ام تا بنده را جان در بدن باشد
Rübai 91یکباره دل از هوای تو بگسستیمبا آنکه به ما وفا کند پیوستیم
Yalançı peyğəmbərBir şəxs mədyun olub xəbti-dimağ eləmişdi. Buna görə peyğəm-bərlik iddəası elədi. Onu padşah ehzar edib ki, belə məsmu oldu ki,
ÇocuqlarımaBöyüyün, çocuqlarım, açılın çiçək kimi,Gülün mənim ömrümə gözəl gələcək kimi.
Rübai 36هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
Mənə gəlsinEy ağ günümün aynası, candan əziz oğlum,Qəlbində qanı dağ sularından təmiz oğlum.
Aşiqəm hüsnünə, ey gül, deyiləm biganəAşiqəm hüsnünə, ey gül, deyiləm biganə,Yanıram atəşi-eşqə, necə bir pərvanə.
Birinci pərdəSəhnə Qəzvin şəhərində ŞahAbbasın sarayını təsvir edir. Sarayın ancaq*bir tərəfi görünür. Ortada Şah Abbasın taxtı. Sağa iki, sola bir qapı var. Yerə qiymət-*
Rübailər, 64Ömrüm, – dedim, – oldu daha puç, rəhm eylə!Dünya, – dedi,– korlandı həsəddən beylə,
Qəzəl 177به صد آشفتگی چون موج هر سو بیقرار افتمکه زین دریای توفانخیز شاید بر کنار افتم