Ghazal 138

ندانستم که آن ماه آن چنین راه ستم گیردشود سرکش ز پا افتادگان را دست کم گیرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 139

طمع جور دلم زان بت بدخو داردز بتان آنچه دلم می طلبد او دارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 140

خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 141

چو مشاطه بدست آن چین زلف خم بخم گیردبچین از رشک دستش نافه را درد شکم گیرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 142

چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسدشیشه را حال چه باشد که به فولاد رسد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 143

من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 144

درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 145

ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتدسراسیمه چو مرغ تیر خورده ز آسمان افتد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 146

محتاج وصال تو که باشد که نباشدمشتاق جمال تو که باشد که نباشد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 147

شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 148

نه حبابست که پیدا ز سرشک ما شداشک را آبله از سیر بپا پیدا شد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 149

چو بهر زینت آن گل‌چهره در آیینه می‌بیندز مژگان صد خدنگ آیینه را در سینه می‌بیند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 150

خدا ز سرو قد او مرا جدا نکندمن و جدایی ازان سرو قد خدا نکند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 151

هردم از شوق لب لعلت دلم خون می‌شودصورت حالم ز خون دل دگرگون می‌شود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 152

هر پری‌چهره که دوران به جهان می‌آردبهر آزار دل خسته‌دلان می‌آرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 153

پری‌رخان به جفا قصد جان ما مکنیدوفا کنی به عشاق خود جفا مکنید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 154

ای که گویی که دلت خون نشود چون نشودچه دلست آنکه ز بیداد بتان خون نشود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 155

بخت بد بی‌اختیار از کوی یارم می‌بردبی‌قرارم می‌کند بی‌اختیارم می‌برد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 156

در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 157

بر آسمانم آه ز ظلم بتان رسیدآه این چه ظلم بود که بر آسمان رسید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 158

کلکی که صورت من و آن دلربا کشیدافکند طرح دوری و از هم جدا کشید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 159

نکویی گرد بادست این که بر من خاک می‌باردسرود ناله من خاک را در رقص می‌بارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 160

هر دم از تیر توام بر سینه صد روزن بودچون زره گر سینه چاک من از آهن بود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 161

ز رنگ اشک دانستم که بی لعلش جگر خون شدنشانم کس نداد از دل ندانم حال او چون شد

FuzuliGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.