Ghazal 249

زبان مرغ می داند مگر گلکه دارد گوش بر فریاد بلبل

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 250

تا خط سبز تو پیدا شده بر عارض آلعارضت ماه تمامیست میان دو هلال

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 251

ناوکت پیراهنی پوشاند از خون بر تنمچاکها انداخت آب دیده در پیراهنم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 252

ندیده کام دل از کوی آن سیمین بدن رفتمبه سان لاله بر دل داغ حسرت زین چمن رفتم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 253

من که بی‌لاله‌رخی ساکن گلخن شده‌امزآتش عشق چنین سوخته خرمن شده‌ام

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 254

منم که بی‌تو گرفتار صد بلا شده‌امبه صد بلا ز فراق تو مبتلا شده‌ام

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 255

بسی بی داد در عشق از بتان سیمتن دیدمز بی داد بتان کافر نبیند آنچه من دیدم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 256

نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمتو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 257

بسی تاب از غم آن گیسوان پرشکن دیدمکه تا سر رشته وصلت بدست خویشتن دیدم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 258

نه مژگانست کز خونابه دل لاله‌گون کردمازان گل خار خاری داشتم از دل برون کردم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 259

نه از تیری که بر دل می‌زنی چندین فغان دارمسوی خود می‌کشی ای ناله از رشک کمان دارم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 260

اگر میرم نخواهد کم شد آب چشم نمناکمبه هر سو چشمه ای ، خواهد روان شد از سرِ خاکم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 261

نه آنچنان شده محو خیال آن دهنمکه کس نشان ز وجودم دهد بجز سخنم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 262

در هستی بقفل نیستی بر خود چنان بستمکه فرقی نیست پیش هر که هست از نیست تا هستم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 263

به عزم طوف خاک درگهت از دیده پا کردمدویدم آن قدر کان خاک را چون توتیا کردم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 264

رحم بر زاری من یار ندارد چه کنمیار پروای من زار ندارد چه کنم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 265

جان را به لعل چون شکرت تا سپرده‌امدیدست لذتی که من از رشک مرده‌ام

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 266

چنان در دوستی دل بسته آن قد دلجویمکه جز من هر که او را دوست دارد دشمن اویم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 267

به دل مهر تو کردم نقش و چشم از غیر بر بستمدر آوردم درون خانه شمعی را و در بستم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 268

به یک جام لبالب آنچنان کن ساقیا مستمکه در شرعم نفرمایند حد شرب تا هستم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 269

گه جولان غبار انگیز از آن شد رخش جانانمکه زد دستی و گرد تن فشاند از دامن جانم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 270

درون خانه چشم آن صنم را تا در آوردمدر این خانه را از پاره های دل بر آوردم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 271

بنایی از حباب اشک چشم خون فشان کردمهوایت را درو از دیده مردم نهان کردم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 272

بی خط سبزت شبی هر جا که منزل داشتمتا سحر چون سبزه پا از رشک در گل داشتم

FuzuliGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.