Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Dəryayi-həyatda bir qala gödüm,Madərə buyruqçu cümlə dəsi var.
Öz doğma yurdunda qaçqınlarYurd-yuva həsrəti çəkirlərÖz ana yurdunda qaçqınlar.
19791979!Könül açan,
Bir, iki, üç kərəSöyləmişəm bu sözü məxluqa mən,Ay Baba can, bir, iki, üç kərə.
“Ruskoye slovo”, “Novı vremya”“Ruskoye slovo”, “Novı vremya”Balkandakı vulkanları yandırır,
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
Çətin görüşMənə elə gəlir ki,Bir həftə,
BakıÜfüqdə hər səhər söküləndə dan,Şirin yuxusundan oyanan Bakı.
Bürümüş tənimi, canımı fəraqBürümüş tənimi, canımı fəraq,Ağırdır, günlərim keçsə bu sayaq.
Son gecəAy işığı öpür suları... Sular,Soyuq bir gülüşlə uzaqlaşırlar.
Bərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabahBərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabah,Şərm edər onun üzündən mahi-ənvər hər sabah,
Bir günSanma getməz başımdan bu kəşvətli buludlar,Şimşək olub üfüqdən yenə çaxacağam mən.
Qara dənizQara dəniz, Qara dəniz,Sahilində uzanmışam,
Dostum! Hər insandan məna umma sənDostum! Hər insandan məna umma sən:O bir günəşdir ki, yanar ürəkdə!
MəniBar ilahim,qismət eyləYara yoldaş elə məni.
Dəli könül, məndən sənə əmanətDəli könül, məndən sənə əmanət,Demə bu dünyada qalım yaxşıdı.
Qasida 39بحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کنددر صدف گوهر ز خجلت چهره مرجانی کند
Rubai 189خاقانی اگر نه خس نهادی خوش باشگام از سر کام درنهادی خوش باش
Ghazal 205ای جمالت ز گل گلشن جان رعناترهر چه رعناتر ازان نیست ازان رعناتر
Jam-i Jam, chapter 2ای خرد را تو کار سازندهجان و تن را تو دل نوازنده
Şuna yitdi nigârînâ nizârîŞuna yitdi nigârînâ nizârîKi göresin yirümüze mezârı
Sharafnama, chapter 37Come, cup-bearer! make my heart fresh with the wine (of senselessness);In this respect, exercise patience (carelessness) within limit (only to a small degree).
Ənisül-arifin, 24حق بر تحقیق، سلطان ازلقادر بیچون،قدیم لم یزل
Ghazal 100ندانم تا دگربار این دل ریشم چه شیدا شدمگر عکس رخ دلبر به جان باز آشکارا شد
Fəqir və zalımBir fəqirin papağını bir kəsQapıban qaçdı getdi karına bəs.
Rubai 103یوسفرویی کز او فغان کرد دلمچون دستِ زنان مصریان کرد دلم
İnandımGetdin, günlərimə gün doğmur kimi,Axır gözyaşlarım bir yağmur kimi.
Qit'a 77ای سرافراز مهتری که به دهرکس ندیدست چون تو آزاده
Ürəyimdə o qədər sevgi varımdır VətənəÜrəyimdə o qədər sevgi varımdır Vətənə,Necə ki, bülbüli-şeyda olur aşiq çəmənə.
Car çəkdimDünyaya car çəkib dünən öz inqilabımı,Dəfn etdim əllərimlə bütün iztirabımı.