Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Syd Omri, with unutterable grief,Gazed on his son, whose sorrows mocked relief;
Ghazal 275روی هرکس که باندازه مرآت آمدبعد ازین نوبت موسی و مناجات آمد
Rubai 55چون غنچه گل خنده زنانی، ای دلتو بی خبر از باد خزانی، ای دل
Oğluma nəsihət (Ey oğul, şahə eyləmə cürət)Ey oğul, şahə eyləmə cürət,Şah təbinə özgədir halət.
Qit'a 79دلشاد نشستم بمقام پدر خویشبرغم نکند سرد دلم رهگذر خویش
Gələn ağlar, gedən ağlarBir gözlə ölüm hər kəsə baxmaqda əzəldən,Yoxdur ona varlıqda gülün fərqi xəzəldən.
Rubai 41دل بر سر کوی تست سرمست غمتتن همچو دل اوفتاده در شست غمت
NədarəmAsudə mənəm ki, xər nədarəm,Əz abü ələf xəbər nədarəm.
SöhbətBağışla, dostum – hecabaşı sərgili vəznim,Şerimin köməkçisi, əziz sevgili vəznim,
Rubaiyat, 138چشم و دهن آن صنم لاله رخاناز پسته و بادام گرفتست نشان
Ghazal 27به یاد روی توام سال و ماه میگذردبیا که فرصت عمر نگاه میگذرد
Other poem 22چه خطا شد ز من ایخسرو فرخ زادمکه سرم دادی و کردی ز عتاب آزادم
Ghazal 65برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند
Tapmacanın tə’biri (Nə lap kiçik, nə çox da çox iridir")Nə lap kiçik, nə çox da çox iridir,Qarnı yoğun, boynu da dam tiridir,
AlqışGirib Şah dağının qoynuna sarıGetdikcə gözlərdən uzaqlaşdınız;
PuşkinəNecə deyim: ölümünün yüz əlli ili?..Sənin əlin tətikdədir yüz əlli ildi.
Nə müddətdi iştiyağın çəkirdimNə müddətdi iştiyağın çəkirdim,Şükür həqqə, pərizadə gedirəm.
Kədər nəğməsiSənsiz səhərə çıxdım,Səhər o deyil!
CavidŞair könlüm, nə var yenə köyrəlibsən uşaq kimi,alışırsan öz-özünə haqdan yanan çıraq kimi.
Bu qızda söz varGördüyünə sataşır,qaynayır aşır-daşır,
Çəngidür min ğəmi-hicran məni-avarə əksüksizÇəngidür min ğəmi-hicran məni-avarə əksüksiz,Gəlür dərdü ğəmin cana, mana həmvarə əksüksiz.
Gulshan-i Raz, chapter 41اصول خلق نیک آمد عدالتپس از وی حکمت و عفت شجاعت
Vətənimdir(Bəhri-təhvil)Qadanı alım, başına dönüm, cahan qədər yaşına dönüm, torpağına daşına dönüm, göydə uçan quşuna dönüm, baharına qışına dönüm, ey Ana yurdum, o zamandan ki, sənin mən qucağında yuva qurdum, dedim, ey yurd, mənimsən, vətənimsən, diri olduqca libasım, əgər ölsəm kəfənimsən və mənimsən ki, səni mən də gərəkdir bu əlimlə, bu dilimlə, ya ölümlə, ya zülümlə eləyim hifz, olum qövs sənin çevrənə mən də, xəbərin yoxdu qədimdə o zaman ləşkəri-Qacar, çəkib car, qurub dar, fəqət ki, Şuşanın zəbtinə həsrət qalaraq dönmüş İranə, gələ bilməzdi gümanə, gələcək öylə zəmanə yığışıb bir neçə dılğır dıta, guya acığa zəbt edəcəkdir Şuşanı, Kəlbəcəri, Cəbrayılı, Zəngilanı həm də Qubadlı, Laçın, Ağdam və Füzuli kimi çox-çox şəhəri.
DeyərsənHasan əmi, bir Allahın eşqinə,Mənim ərzim o canana deyərsən.
Ghazal 29هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست
AğaDar günümdə yetiş dada,Ya Şahi-Mərdan ağa!
GörmüşəmGizlətmə ay üzü yaşmaq altında,Qaymaq dodağında balı görmüşəm.
Vətənin yanıq səsiUca, qarlı dağlarımın başındanAltaylara bakar, bakar, durardım.
Ruhumuz sərhədsiz olduğu üçünBu vətən deyilən dünyam sirlidi,Bir paytaxtı sevinc, bir paytaxtı qəm.
Mənaziri təbiətBaxılsa eyni-həqbin ilə aləm Turi-Sinadır,Giyahi-mövcəzən ahəngi-lahutilə guyadır.