Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی
Qasida 28مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن
Hara gedir bu dünya?Başa keçdi gerçəyiƏlimizdən çalanlar.
“Ay bülbüllər” nəğməsini dinlərkənSoyuq əsdi isti yellər,Tufan qopdu, axdı sellər,
Ghazal 4790بگیر جام هلالی ز رخ نقاب اندازز رعشه سنگ به مینای آفتاب انداز
Qasida 22دوش برون شد ز دلو یوسف زرین نقابکرد بر آهنگ صبح جای به جای انقلاب
Ghazal 382بهست گور و کفن از قبا و پیرهنیکه پاره پاره نسازند بهر سیم تنی
Jam-i Jam, chapter 39باده کم خور، خرد به باد مدهخویش را یاد او به یاد مده
Hayâlüne gönül hâne ğegül miHayâlüne gönül hâne ğegül miGerek il sahlamah hana degül mi
The Seven Beauties, chapter 3When the world could not hold his crown his throne was placed upon the ‘Arsh by his Ascent.To raise him from a lowly stage on high came Gabriel to him with (swift) Buraq.
Ghazal 341«یحبهم » ز چه رو گشت آن مراد مرید؟مگر در آینه جان جمال خود را دید؟
Ghazal 38عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواستاعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است
Rubai 74چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلکبر پیل نشسته شاه با فر ملک
Müəzzin hekayəsiBir nəfər bədsövt olan müəzzin bir çöldə əzan verirdi və hər yanayüyürüb öz sövtünə qulaq asırdı. Ondan bu əcibə olan haləti görüb,
NağılAy şəfəq çiləyirdiBeyrutun üzərinə,
Rubai 69بر درگه وصل یار سرهنگانندبی سیمان را ز در برون می رانند
Ləbinə bənzəməsəydi meyi meyxanələrinLəbinə bənzəməsəydi meyi meyxanələrin,Lalərəng olmaz idi çöhrəsi peymanələrin.
Ürək ağrısıSıramızdan getmiş*qələm dostlarımın*
Ghazal 4در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با نالههای خویشتن
Ghazal 203خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با سادهرویان عشق ورز و کار کن
La'ali-Manzuma, chapter 61ایمظهر صفات خداوند بیمثالایذات پاکت آئینه ذوالجلال
Ghazal 132من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستمعجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم
İranlılar deyir kiBunca qeyrət ki, biz etdik vətən uğrunda bu gün,Yarın İranımız, əlbəttə ki, bir babət olur;
Məhəbbət ilhama çağırır məniYenə də yam-yaşıl geyinir dağlar,Göz kimi durulur qaynar bulaqlar.
Tək olandaTək qalmaq istərəm,Tək qalmaq, hərdən.
Ey cismimin canı, gözümün nuruEy cismimin canı, gözümün nuru,Eylədiyin əhdü vəfadən utan!
Sabir bağındaPayız yarpaq tökür dalbadal üstə,Ayağı altına çiçək səpir yaz,
DüşübKüsüb bir dünya gözəli,sükutu dünyaya düşüb.
Gəl bölüşəkŞerilərimin tərsi mənim,düzü sənin.
Mir'at al-Muhaqqiqin, chapter 4بدان که هرچه عدم او ضروری بود او را ممتنع الوجود خوانند و هر چه وجود او ضروری بود او را واجب الوجود گویند و هر چه وجود و عدم او هیچ کدام ضروری نبود او را ممکن الوجود خوانند. اکنون بدان که هر چه موجود است یا واجب الوجود است یا ممکن الوجود، بجهت آنکه موجود دروجود خود به غیری محتاج هست یا نیست.اگر در وجود خود به غیری محتاج نیست، آن را واجب الوجود خوانند چنانکه حق سبحانه و تعالی، و اگر در وجود خود محتاج است به غیری، او را ممکن الوجود خوانند و اینجا اثبات واجب الوجود ظاهر شد چرا که ممکنات موجودند و وجود ممکنات البته از غیری باشد و آن غیر هر آینه منتهی شود به واجب الوجود. و دیگر آنکه تا واجب الوجود نباشد ممکن الوجود را ممکن نتوان گفت، یعنی تا اول محتاجٌ الیه نباشد نتوان گفت که فلان چیز محتاج است به فلان چیز، پس واجب الوجود ثابت شد و ممکن الوجود در بقای وجود اگر محتاج نباشد به غیری، آن را جوهر گویند و اگر باشد آن را عرض خوانند و بدان که بقای وجود غیر وجود است؛ بجهت آنکه دو کس را میبینیم یکی تا ده سال بیش نمیماند و یکی تا صد سال میماند و هر دو در وجود شریکند، بجهت آنکه در حال حیات هر دو بر هر دو صادق است که موجودند؛ اما بقای وجود این صد سال است و بقای وجود آن دیگر ده سال. پس معلوم شد که بقای وجود غیر وجود است. پس ممکنات یا جوهر باشند یا عرض.