Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
علم و ادبست مایه عز و شرفگوهر که نباشد چه گشاید ز صدف
Ghazal 79بتی که شیوه خوبی به از تو داند نیستپری وشی که ز دست توام رهاند نیست
Rubai 79عمریست ترا عزیز طبعیست لطیفبر خود منما قید جهان را تکلیف
Rubai 81با دیده اشکبار باید عاشقسرگشته روزگار باید عاشق
Ghazal 83از جان بدود دل غم خالت برون نرفتوز دیده این سواد بسیلاب خون نرفت
Rubai 91یارب دل تیره ام منور گردانهر کار که باشدم میسر گردان
Ghazal 92در دل لاله غمت آتش سودا انداختشمع را آتش سودای تو از پا انداخت
Rubai 93خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمنمن پر کنم از اشک و تو از گل دامن
Rubai 99ابنای زمان که در جهانند همهاز جور زمانه در فغانند همه
Ghazal 102عاشقی رونق ز اطوار من حیران گرفتعشق از فرهاد صورت یافت از من جان گرفت
Rubai 105یارب به رسالت رسول عربییارب به حریم روضه پاک نبی
Ghazal 120ای مرضهای معاصی ز تو محتاج علاجتو شفیع و همه عالم به شفاعت محتاج
Ghazal 122عکس لبت نمود دلم کرد خون قدحدردا که کرد سوز درونم فزون قدح
Ghazal 134بخاک پای تو تا ترک سر نخواهم کردهوای کاکلت از سر بدر نخواهم کرد
Ghazal 136یار ما را به ازین زار و حزین می خواهدبه ازین چیست که ما را به ازین می خواهد
Ghazal 137عکس قد او آینه بربود خطا کردخود را چو دل ما هدف تیر بلا کرد
Ghazal 144درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد
Ghazal 152هر پریچهره که دوران به جهان میآردبهر آزار دل خستهدلان میآرد
Ghazal 153پریرخان به جفا قصد جان ما مکنیدوفا کنی به عشاق خود جفا مکنید
Ghazal 155بخت بد بیاختیار از کوی یارم میبردبیقرارم میکند بیاختیارم میبرد
Ghazal 157بر آسمانم آه ز ظلم بتان رسیدآه این چه ظلم بود که بر آسمان رسید
Ghazal 181حبیب درد دلم را دوا نخواهد کردترحمی بمن مبتلا نخواهد کرد
Ghazal 183لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آیدمبادا گر فتد نور نظر بروی گران آید
Ghazal 187نظر بازی که حیران رخ آن سیمتن باشدنمی خواهم که بینم از حسد گر چشم من باشد
Ghazal 193دل که سوزان بود خندان از رخ آن ماه شدآنچنان کآتش گل از فیض خلیل الله شد
Ghazal 201یار خواهی دلا ز جان بگذراز همه هستی جهان بگذر
Ghazal 202می کشد زارم ببازی هر زمان طفلی دگرکرد دل بازیچه طفلان مرا پیرانه سر
Ghazal 207خاک شد جسم و غمت مونس جانست هنوزسوخت دل جان به جمالت نگرانست هنوز
Ghazal 223نیست غیر از حیرتم کاری جدا از یار خویشوه چه خواهم کرد دارم حیرتی در کار خویش
Ghazal 235باغ حسن از گل رخسار تو دارد رونقکشور عشق بتیغ مژه ات یافت نسق