Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به دردم یارب آن بیدرد درمان میکند یا نهگرفتارم به دردی چارهٔ آن میکند یا نه
Ghazal 400نمی آید ز تو ای سایه چو من دشت پیماییرفیقی با تو می باید نداری تاب تنهایی
Ghazal 401رحمی باسیران شب تار نداریبر روز قیامت مگر اقرار نداری
Ghazal 410ای لعل تو آب زندگانیعشق تو حیات جاودانی
DibaçəDİBAÇƏYa Rəb, rəhi-eşqində bəni şeyda qıl,
Qasida 4السلام ای ساکن محنت سرای کربلاالسلام ای مستمند و مبتلای کربلا
Ghazal 6مکش بر دیده ای خورشید خاک آن کف پا رامکن با خاک یکسان توتیای دیده ما را
Qit'a 6من از اقلیم عرب حیرتی از ملک عجمهر دو کردیم به اظهار سخن کام طلب
Qasida 7هوای شمع رخت آتشم بجان انداختحدیث سوز نهانم بهر زبان انداخت
Qasida 8روی الم باز سوی کربلاسترغبت بیمار بدارالشفاست
Qit'a 8ای دل ملال گوشه عزلت هزار باربهتر ز همنشینی هر یار و آشناست
Ghazal 10بخاک ره کشیدم صورت جسم نزارم رابدین صورت مگر بوسم کف پای نگارم را
Rubai 11بخرام که بینم قد رعنای ترانظاره کنم چهره زیبای ترا
Ghazal 12با خود ای جان در غمش همدم نمی خواهم ترابی ثباتی محرم این غم نمی خواهم ترا
Ghazal 13شنیده صبحدم از جور گل افغان بلبل رابدندان پاره پاره ساخته شبنم تن گل را
Qit'a 13آفرین بر منعمی کز بهر اظهار ثنافیض توفیق سخن ما را میسر کرده است
Ghazal 14چنان بنهفته ضعف تن مرا لطف بدن او راکه رفته عمرها نی او مرا دیده نه من او را
Rubai 21آسوده کربلا بهر فعل که هستگر خاک شود نمی شود قدرش پست
Qit'a 25بهر دفع دشمن و فتح بلاد و حفظ نفسپادشه را منت خیل و حشم باید کشید
Rubai 29کار دلم از عشق تو انجام نیافتجانم بلب آمد از لبت کام نیافت
Ghazal 31گر سر کویت شود مدفن پس از مردن مراکی عذاب قبر پیش آید دران مدفن مرا
Rubai 31آن ماه که نور چشم اهل نظر استهر لحظه بصورت دگر جلوه گر است
Rubai 33ای امر تو عقد بند پیوند مزاجعالم بتو در فطرت و خلقت محتاج
Rubai 35ای دل بگذر ز تنگنای این کاخآهنگ فنا کن که فضاییست فراخ
Qasida 46در آرزوی ناوک او مردم ای کمانسستی مکن بسویم ازو ناوکی رسان
Ghazal 47نهفتن در دل و جان درد و داغ آن پریوش راتوانم گر توان پوشید با خاشاک آتش را
Ghazal 48عشق مضمون خط لوح جبین است مراسرنوشت از قلم صنع همین است مرا
Ghazal 50شد بدیدار تو روشن دیده خونبار مایافت از وصل تو مرهم سینه افکار ما
Rubai 56جانانه طلب می کنی از جان بگذروز صحبت جان ز وصل جانان بگذر
Ghazal 59کی توانم رست در کویت ز غوغای رقیبمی کند فریاد سگ هر گه که می بیند رقیب