Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای حلم تو طالب رضای همه کسحاصل شده از تو مدعای همه کس
Ghazal 68زلال فیض بقا رشحه ز جام منستحیات باقی من نشاه مدام منست
Rubai 68ای قصر وجودم باساس اخلاصسلطان محبت ترا خلوت خاص
Ghazal 72باغبان لطف قد آن سرو در شمشاد نیستکی نماید تربیت جایی که استعداد نیست
Ghazal 76ای طربخانه دل خلوت سلطان غمتپرده دیده سراپرده خاک قدمت
Rubai 80کار دو جهان ز عشق دارد رونقدر عشق گرفته است این نظم نسق
Rubai 84ای ماه رخت شمع شبستان خیالخالی شدن من ز خیال تو محال
Ghazal 93کم التفاتی خوبان بعاشقان ستم استزهی ستم که ترا با من التفات کم است
Ghazal 96سنگ بیداد بتان آیینه دل را شکستهر تمنایی که در دل داشتم صورت نبست
Rubai 97گر طالب آرام دلی کام مجوور کام طلب می کنی آرام مجو
Ghazal 98نی همین صد روزن از تیر تو بر جسم من استسایه ام را هم ازو صد داغ چون من بر تن است
Rubai 100جمعی که درین بساط هستند همهاز باده جام جهل مستند همه
Rubai 102تا چند ای شمع عشق بی قرارم سازیسرگشته دور روزگارم سازی
Rubai 103گفتم صنما بهر چه در هر نظریاز غمزه خدنگ می زنی بر جگری
Ghazal 112هر کرا هست دلی سیمبری خواهد داشتز غم سیمبری چشم تری خواهد داشت
Ghazal 113ملولم از تو نمی پرسیم که حال تو چیستملول بهر چه موجب ملال تو چیست
Ghazal 114در عشق شهرتم سبب اشتهار تستبی اعتباریم جهت اعتبار تست
Ghazal 118با عارض تو شمع کشیدی زبان بحثوز گرمیش گرفته زبان در میان بحث
Ghazal 121کرد درد غیر را دلبر علاجداد ما را رشک تغییر مزاج
Ghazal 126کسی در عاشقی از سوی پنهانم خبر داردکه چون من آتشی در سینه داغی بر جگر دارد
Ghazal 129نیست چشم من کزو اشک جگرگون میچکدبر سرم زخمیست از تیغت کزو خون میچکد
Ghazal 131خوش آن که در نظرم عارض نکوی تو باشدسواد چشم مرا روشنی ز روی تو باشد
Ghazal 141چو مشاطه بدست آن چین زلف خم بخم گیردبچین از رشک دستش نافه را درد شکم گیرد
Ghazal 150خدا ز سرو قد او مرا جدا نکندمن و جدایی ازان سرو قد خدا نکند
Ghazal 162ببزم او سخن از درد من نمی گذردچه خلوتیست که آنجا سخن نمی گذرد
Ghazal 163تا باد پرده از رخ آن سیمبر فکندرسم صبوری از دل عشاق بر فکند
Ghazal 168در آینه چو عکسم بر صورتم نظر کردبر دیده تر من او نیز دیده تر کرد
Ghazal 172طعنه اغیار بهر یار می باید کشیدیار باید طعنه اغیار می باید کشید
Ghazal 179گر بند بند ما چو نی از هم جدا کنندبه زانکه در غمت ز فغان منع ما کنند
Ghazal 184خوش آنکه غم سیمبری داشته باشدوز غم همهدم چشم تری داشته باشد