Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
داریم در زمانه بد طالع زبونطالع چنین زمانه چنان چون کنم چون
Ghazal 345زین ندامت که نشد خاک درت مسکن مناشک از چهره جان شست غبار تن من
Ghazal 348تا بدرد عشق جان از تن نمی آید بروندرد عشق او ز جان من نمی آید برون
Ghazal 351نمی دانم چه بد کردم چرا رنجید یار از منکه افکند از نظر برداشت چشم اعتبار از من
Ghazal 362دل که پنهان است شوق لعل محبوبان دروغنچه بشگفته است اوراق گل پنهان درو
Ghazal 376قد برافراخته آفت جانی شده ایرخ برافروخته آشوب جهانی شده ای
Ghazal 380ای که تا یار منی در پی آزار منیکشم آزار ترا چون نکشم یار منی
Ghazal 391چو شمعم سوخت دل بر یاد بزم مجلس آراییچراغ هر کسی را بخت می افروزد از جایی
Ghazal 392نمودی لطف پیشم آمدی کردی ستم رفتیرسیدی بیخودم کردی به خود تا آمدم رفتی
Ghazal 398نمود در دلم از آتش درون شررینهال عاشقیم داد عاقبت ثمری
Ghazal 404از شرم رخت منزل یوسف شده چاهیدر روی زمین نیست برخسار تو ماهی
Ghazal 406هرگز نظر به بی سر و پایی نمی کنیکاو را هلاک تیر بلایی نمی کنی
Ghazal 409نپرسد از من بی کس درین دیار کسیکسی نیم که ز من گیرد اعتبار کسی
Ghazal 19بهار آمد صدایی برنمیآید ز بلبلهامگر امسال رنگ دلربایی نیست در گلها
Qasida 22هر که در بزم بلا جام توکل در کشیداز خمار محنت و غم درد سر کمتر کشید
Qit'a 22سخن من بسیست در عالمجز بد او عدو نمی بیند
Rubai 24عمرم بطلب کاری صانع بگذشتدر حیرت آثار صنایع بگذشت
Qasida 26سپیده دم ز می لعل جوی جام بلورخواص کوثر کاس و مزاجها کافور
Rubai 30دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب استعیش و طرب و ذوق درو بس عجب است
Qasida 35که یارب این روش آموخت در شفق بهلالکه کرد یکجهتی و گرفت دامن آل
Qasida 36مرحبا ای قلم شمع شبستان خیالنامی نامیه پیغمبر معراج خیال
Rubai 36تا دل ز غم هجر پریشان نشودشایسته ذوق وصل جانان نشود
Qasida 38دلی دارم پر از خون چون صراحی از غم عالمحریفی کو که پیش او دلی خالی کنم یکدم
Qasida 39باز در ملک جهان عدل برافراخت علمفلک افشاند ز دامان زمین گرد ستم
Rubai 43سادات که نور دیده و تاج سرندبا فضل و نسب زبده نوع بشرند
Ghazal 44سویم شب هجران گذری نیست کسی رابر صورت حالم نظری نیست کسی را
Ghazal 45بر باد مده سلسله مشک فشان رامگشای ز پیوند تنم رشته جان را
Qasida 45ای بقد و عارض و خط و لب آشوب جهانسرو قد و لاله رخ ریحان خط و غنچه دهان
Rubai 46نقاش ازل که صورت یار کشیدنقش و خال و زلف و رخسار کشید
Rubai 49ای بر دل زارم از تو آزار لذیذوز لعل لبت تلخی گفتار لذیذ