Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زهی فیض وجود از پرتو ذات تو عالم راکمال قدر تو برداشته از خاک آدم را
Qit'a 7ای که رای روشنت آیینه گیتی نماستهیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب
Rubai 9در جان غم عشق تو نهانست مراآرام دل و راحت جانست مرا
Rubai 15نگشاد بپرسش من آن دلبر لبکام دل من نداد آن شکر لب
Qasida 16نوبهارست جهان رونق دیگر داردباغ را شمع رخ لاله منور دارد
Rubai 17ای دل اگرت هوای این درگاه استبگذر ز وجود خود که سد راه است
Ghazal 25دل ز من مستان نمی خواهم که غم باشد ترابا وجود لطف یار دل ستم باشد ترا
Ghazal 27بستی گره از بهر جفا زلف دو تا رابرداشتی از روی زمین رسم وفا را
Ghazal 30نم نماند از تاب خورشید رخت در خاک ماچون نگرید چون بگرید دیده نمناک ما
Qasida 30یا من علت بتربته رتبه النجفتو در شاهواری و خاک نجف صدف
Qit'a 31دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
Rubai 32ای ملک تو فارغ از شریک و وارثو آن ملک همین قدیم و باقی حادث
Qit'a 34مرده دیدم پریشان گشته اجزای تنشکرده منزل استخوان کله اش از مار و مور
Qit'a 36درین حدیقه حرمان ز کثرت اندوهاگر شود چه عجب عندلیب ناطقه لال
Qit'a 40بعالم گفتم ای ظالم چرا مشغول خود گردیبزرگی را که من از مخلصان صادق اویم
Qasida 41دلا تا کی چنین در قید آن زلف دو تا باشماسیر دام محنت بسته بر دام بلا باشم
Ghazal 42این که در سر هوس آن قد رعناست مرافیض خاصیست که از عالم بالاست مرا
Qit'a 45اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغتخبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی
Ghazal 51باز خونبارست مژگانم نمیدانم چرااضطرابی هست در جانم نمیدانم چرا
Rubai 55شمشاد که گشتست بقد تو اسیرمی رفت پیت چو سایه ای ماه منیر
Ghazal 56نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شبکارم اینست جز این کار ندارم همه شب
Rubai 58فریاد که دور فلک شعبده بازکردست بروی ما در شعبده باز
Rubai 77صد شکر که خاک طینتم یافت شرفافتاد مرا دامن اقبال بکف
Ghazal 89دل الفت تمام بآن خاک در گرفتخوش صحبتی میان دو افتاد در گرفت
Ghazal 90هوای خاک درت باز در سر افتادستز هر چه هست مرا این هوا در افتادست
Rubai 101یارب چو مرا خلعت خلقت دادیبر کسب کمالم بده استعدادی
Ghazal 108امید بود که خواهد جفای یارم کشتنکرد یار جفایی در انتظارم کشت
Ghazal 119حقه لعل لبش صد درد دارد در علاجاو ز ما مستغنی و ما را باو صد احتیاج
Ghazal 124تنگ آمده بجلوه آهم فضای چرخخواهد گذشت عاقبت از تنگنای چرخ
Ghazal 125چند منعم کنی از عشق جوانان ای شیخنیستم طفل فریبم بود آسان ای شیخ