Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بگشاده گوش تجربه و چشم امتحانکردم چو عزم سیر درین تیره خاکدان
Ghazal 49هست می گویند خالی آن غدار آل راچشم کی برداشتم ز ابرو که بینم خال را
Rubai 52چون کلک ازل زد رقم نقش نگاربر پرده چشم من ز لوح رخ یار
Ghazal 58ای همه دم بزم تو جای رقیببهر تو ناچار لقای رقیب
Rubai 65چون برگ گلست روی نیکوی تو خوشچون سنبل تر سلسله موی تو خوش
Ghazal 66ای دل بسی ز محنت هجران نمانده استخوش باش کین معامله چندان نمانده است
Ghazal 69سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیستاین قدر هست که او مثل تو هرجایی نیست
Rubai 72سوز دل خود می کنی اظهار ای شمعزین جرم بکشتنی سزاوار ای شمع
Rubai 76دور از رخ او نمی کنم رغبت باغدارم ز تماشای گل و لاله فراغ
Ghazal 80گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت
Rubai 82هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک
Rubai 85چون دید مرا مایل زلف و خط و خالافکند نظر سوی من آن طرفه غزال
Rubai 86در پرده شدی پرده فتاد از کارمخون گشت روان و چشم گوهر بارم
Rubai 88صد شکر که زهاد بداندیش نه ایمشیخان سفیه حیله اندیش نه ایم
Rubai 94ماهی که شدم واله رخساره اوبربود دلم نرگس خونخواره او
Ghazal 106به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است
Ghazal 111ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست
Ghazal 117اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث
Ghazal 132بر گلویم تیغ ترک تند خوی من رسیدتشنه لب بودم که آبی بر گلوی من رسید
Ghazal 147شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد
Ghazal 151هردم از شوق لب لعلت دلم خون میشودصورت حالم ز خون دل دگرگون میشود
Ghazal 156در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند
Ghazal 166نشاطم میکشد چون از تنم پیکان برون آیدکه شاید دامن پیکان گرفته جان برون آید
Ghazal 167ز سروت سایه گر بر من اندوهگین افتدبه سر بردارم و نگذارم آن را بر زمین افتد
Ghazal 175گاه لطفی مینماید گه جفایی میکندشوخی آن طفل هردم اقتضایی میکند
Ghazal 176آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد
Ghazal 178دل درون سینه دردت را به جان میپروردذوق میبیند ازآن هردم ازآن میپرورد
Ghazal 192نه تنها جان من دردی ز گل رخساره داردجگر هم پاره زان درد دل هم پاره دارد
Ghazal 195بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آیدتو سنگین دل بنی کار خدا از تو نمی آید
Ghazal 204می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگرگرچه ما کار دگر داریم او کار دگر