Qasida 44

بگشاده گوش تجربه و چشم امتحانکردم چو عزم سیر درین تیره خاکدان

FuzuliQasida4 min
Ghazal 49

هست می گویند خالی آن غدار آل راچشم کی برداشتم ز ابرو که بینم خال را

FuzuliGhazal1 min
Rubai 52

چون کلک ازل زد رقم نقش نگاربر پرده چشم من ز لوح رخ یار

FuzuliRubai1 min
Ghazal 58

ای همه دم بزم تو جای رقیببهر تو ناچار لقای رقیب

FuzuliGhazal1 min
Rubai 65

چون برگ گلست روی نیکوی تو خوشچون سنبل تر سلسله موی تو خوش

FuzuliRubai1 min
Ghazal 66

ای دل بسی ز محنت هجران نمانده استخوش باش کین معامله چندان نمانده است

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 69

سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیستاین قدر هست که او مثل تو هرجایی نیست

FuzuliGhazal1 min
Rubai 72

سوز دل خود می کنی اظهار ای شمعزین جرم بکشتنی سزاوار ای شمع

FuzuliRubai1 min
Rubai 76

دور از رخ او نمی کنم رغبت باغدارم ز تماشای گل و لاله فراغ

FuzuliRubai1 min
Ghazal 80

گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت

FuzuliGhazal1 min
Rubai 82

هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک

FuzuliRubai1 min
Rubai 85

چون دید مرا مایل زلف و خط و خالافکند نظر سوی من آن طرفه غزال

FuzuliRubai1 min
Rubai 86

در پرده شدی پرده فتاد از کارمخون گشت روان و چشم گوهر بارم

FuzuliRubai1 min
Rubai 88

صد شکر که زهاد بداندیش نه ایمشیخان سفیه حیله اندیش نه ایم

FuzuliRubai1 min
Rubai 94

ماهی که شدم واله رخساره اوبربود دلم نرگس خونخواره او

FuzuliRubai1 min
Ghazal 106

به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 111

ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 117

اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 132

بر گلویم تیغ ترک تند خوی من رسیدتشنه لب بودم که آبی بر گلوی من رسید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 147

شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 151

هردم از شوق لب لعلت دلم خون می‌شودصورت حالم ز خون دل دگرگون می‌شود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 156

در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 166

نشاطم می‌کشد چون از تنم پیکان برون آیدکه شاید دامن پیکان گرفته جان برون آید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 167

ز سروت سایه گر بر من اندوهگین افتدبه سر بردارم و نگذارم آن را بر زمین افتد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 175

گاه لطفی می‌نماید گه جفایی می‌کندشوخی آن طفل هردم اقتضایی می‌کند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 176

آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 178

دل درون سینه دردت را به جان می‌پروردذوق می‌بیند ازآن هردم ازآن می‌پرورد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 192

نه تنها جان من دردی ز گل رخساره داردجگر هم پاره زان درد دل هم پاره دارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 195

بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آیدتو سنگین دل بنی کار خدا از تو نمی آید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 204

می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگرگرچه ما کار دگر داریم او کار دگر

FuzuliGhazal1 min