Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ay aşıq, söhbət aç güldən, çiçəkdən,Çəmənlər zinəti bizim yerdədir.
Mənim muştuluğumBəxtiyar Vahabzadəyə*Çoxdandır şad xəbər gəlmir o taydan,
Рубайят, 50ز اندیشهٔ این دلم به خون میگرددکآخر کار من و تو چون میگردد
Шараф-наме, глава 3فرستاده خاص پروردگاررساننده حجت استوار
Газель 209ای روشن از خاک درت چشم جهانبین همهمهر تو چون شیر و شکر با جان شیرین همه
Газель 122که می گوید که هست این صورت از گلهمه لطفی همه جانی همه دل
Ruhum!..О сокол стремлений, душа моя, вдаль,Как дума моя, воспари, унесись!
Рубаи 7ای باذر قول نیرّ این طرفه پیامبرگوی بطرز پخته با مفتی خام
Qurd xasiyyəti(ovçu söhbətlərindən)*Qurdlar yatışarlar ağız-ağıza,
Vətən ordusuQorxub çəkilmədik ölümdən, qandan,Çıxdıq illər boyu çox imtahandan;
Müştaqi-ləbin sağərü səhbayə baxarmı?Кто жаждет хмеля губ твоих — тот на вино посмотрит ли?Бедняк на мир, где без тебя ему темно, — посмотрит ли?
Sədaqətİtin intəhasız sədaqətindənDanışdı mənə,
NikolayHeykəli önündə donub qaldım mən,hirsimdən beynimə sıçradı qanım.
Ey nihali-qamətin sərvi-xuramanım mənimEy nihali-qamətin sərvi-xuramanım mənim,Vey cəmalın gülşəni firdovsi-rizvanım mənim,
Qalx ayağaGözlərini yumubGizlənmə özündən.
Oruc tutmuşamBir gözələ baxmaram, gözdən oruc tutmuşam,Şimşək olub çaxmaram, sözdən oruc tutmuşam.
Səadətnamə, 17صانعی کوزه ای ز برف بساختکرد پر آب و اندر آب انداخت
ÇatarmıXanlar bəyə şikayətə gəlirəm,Sənin ona zor, qüvvətin çatarmı?
YandırırArif olan insafından keçməsin,Mən fağırı qəm ataşı yandırır.
Газель 34حسن روی هر پریرویی ز حسن روی اوستآب حسن دلبری هر سو روان از جوی اوست
OlmazValehin olmuşam, kərəm eyləsən,Dilbərə dilimdən can əskik olmaz.
KöçmərəmMən bu yurdun boz sərçəsi olmuşam,Lap cənnətdən vədə gələ, köçmərəm!
Düzüb tərsa, o xalın həlqeyi-zülfi-çəlipayəDüzüb tərsa, o xalın həlqeyi-zülfi-çəlipayə,Gətirdin aşiqi-dilxəstəni fəryadü qovğayə.
İranlı qardaşlarımaİran! O bizim Şərqimizin məhdi-kəmalı,Ərbabi-ədəb bəsləyən ağuşi-cəlalı.
GöyçayımHəmyerlim bir qoca dedi: Eloğlu!Bəs öz vətənindən yazmırsan niyə?
Стихотворение 107سرو خندید سحر، بر گل سرخکه صفای تو به جز یکدم نیست
GürcüstanMən ömrümün ən canlı,Ən çılğın çağlarında;
PəltəkÖzü vəznsiz adam,Yazısı hecalıdır.
Касыда 9حُجَّةُالاسلام کتک میزندبر سر و مغزت دَگَنک میزند
VəfaAy qız, çiçəyisən bizim dağların,Hüsnünün şöhrəti tutmuş hər yanı.