Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Səndən mənə bir ömürlük xatirə,Məndən sənə nə qalacaq, nə bilim.
Ey bimürvət, məni cana yetirdinEy bimürvət, məni cana yetirdin,Bunca cövrü cəfa birdən olurmu?
Kor bağırsaqMənim bu səhnəyə gəlişim ki var,Qəmli günlərimi salır yadıma.
Mən ki, Tanrı şairiyəm"Səhv düşəndə yerimiz"*Qabil*
Qara Qarayevin əziz xatirəsinəBu susanbir musiqinin son nidasıdı.
Mə’şuqə könlündə vəfa yox, çeşmi-giryan neyləsünMə’şuqə könlündə vəfa yox, çeşmi-giryan neyləsün,Bitməz çü səngi-xarədən gülbərgi-baran neyləsün.
Siçan öküzdən ayrılıbZaman-zaman ötüb zaman zəmanə bizdən ayrılıb,Zəmanələrdə az olub ki, əyri düzdən ayrılıb.
VarEy dilim, qafil olma,Bir sirri sübhan da var,
Гульшан-и раз, глава 3نخست از فکرِ خویشم در تحیّرچه چیز است آن که خوانندش تفکّر
İçindəOn səkkiz min aləm, yetmiş iki dil,Ülfət qılır bir bazarın içində.
Газель 173جنون فوق عایات الجنونیجنون من حبیب ذوالفنونی
Neçədir(qıfılbənd)Məndən salam olsun arif olana,
Əlac nədirAytən xanım,Bir ölkədə
BilikBilikdəndir hər zəfər,Ondan doğar şən səhər.
Meydani-hərb xatirələrimdənTutmuşdu topun səsləri afaqü səmayı,Enməkdə idi yerlərə əhzari-şitayı.
Üç gecənin birindəÜç gecədir sənsizəm,Gündüzləri demirəm;
MərsiyəCavan öldün, dünyadan kam almadın,Çox çalışdın, zəhmətdən heç doymadın.
Стихотворение 124باغبانی، قطرهای بر برگ گلدید و گفت این چهره جای اشک نیست
Göyçə gülüYenə gül əyyamı, bahar fəslidir,Çiçəklər sayrışır, güllər öpüşür.
Кыта 18دیده ام من رُبعِ مَسکون را، برادر جان من!در تمام ربع مسکون این چنین کون هیچ نیست
Hara getsək bizi çağırır ŞuşaHara getsək bizi çağırır Şuşa,Bilirsizmi nədir bundakı hikmət:
Газель 132نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
Ta səri-kuyində bu könlüm müqim olmuş dururTa səri-kuyində bu könlüm müqim olmuş durur,Dil məqami baği-cənnati-nəim olmuş durur.
Şah Xətai, Şah XətaiGözəl şahim şeyx oğludu,Şah Xətayi, Şah Xətayi!
Gedən yerim olaydıYuxum ərşə çəkiləydi.Dan yeri -
Nazim HikmətəSən Bakıya qonaq gəldin,Xoş ürəklə, gül çiçəklə.
Gözümdə yaş, başımda qarQar yağanda yağan qarıAlça çiçəyi sanardım.
Hey çağırır o səs məni…Son nəfəsdə-Cabir dedi,Özü getdi, sözü qaldı…
Qələmim və körpəmAxşamdır...Otağımda oturmuşam yenə tək,