Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Vallah, gətiriblər bizi lap cana qadınlar,Heç oxşamayırlar belə insana qadınlar.
BənzətməGöstərdi mahi-ruzə üfüqdən liqasını,Çəkdi əzançılar da obaşdan səlasını,
Bağların bar vaxtı gəlYazda gələ bilmədin,Bağların bar vaxtı gəl.
Məktubdakı adamSən mənim haqqımda elə yazırsan,Özüm də heyrətə düşürəm, düzü.
GedərBaykalın suları lal,Axar gedər, axar gedər,
Gözəlim bilmədi necəyəm bir azGözəlim bilmədi necəyəm bir az,Kim ona aşiqsə bəxtiyar olmaz.
Son sözNə söyüd kölgəsi altında, nə çay nəzdində,Nə yaşıl bağlar içində, məni basdırma, sakın!
HəsrətindəyəmÇox zamandır, yarın həsrətindəyəm,Gələydi, bir onu barı görəydim,
ŞikayətMənim də dərdim var, hakim, dinlə sən,Ömür kitabımı qaralanmış yaz.
Dənizin səxavətiMirzə Cavad müəllimə*Bir gün xəzri başlamışdı yaman,
Sənin fotoşəkilinMəktubumda: “Gəl deyə sevgilim!”yazdım sənə;
Bab olaHilal qaşlarına yüz bərəkallah,Ayın nə həddi var, ona bab ola.
MollalarVarlılara yaltaqlanır,Atıb imanı mollalar.
Yayılan məniPayız dərdim, qış möhnətim, yaz qənim,Hicran tapdaq etdi yayılan məni.
GapBirdən-birə dünyaya böyük ğülğülə düşdü,Bu ğülğülədən ali-Roman müşkülə düşdü.
GəlmişəmYahu,Yahu! deyə - deyə,Bu meydana gəlmişəm.
Касыда 21صورت گردون صفت جسم زمین را جان از اوماده جان لطف او لیکن خرد حیران از او
Məndən fələk ayırdı vəfapişə yarimiMəndən fələk ayırdı vəfapişə yarimi,Tar etdi zülfi-yar kimi ruzigarimi.
Molla Cümənin qərib aşıqla görüşüAdı dillər əzbəri olan qərib diyarlı bir aşıq deyirdi ki, mən özmahalımda, Aşıq Molla Cuma da Şəki mahalında, iki qoçun başı
Bir rübaidə dörd qələt buraxırBir rübaido dörd qələt buraxır,Barakallah, bizim müsəhhihlər.
Dilim fəğan iləvü, didə qan ilən doludurDilim fəğan ilədü, didə qan ilən doludur,Könül səhifəsi şərhü bəyan ilən doludur.
Ustad Səməd ilə aşıq Valehin 2-ci deyişməsiAşıq ValehGənc çağımda könül gəlib ilhama,
Газель 1375دوش آن نامهربان احوال ما پرسید و رفتصد سخن سر کرد، اما یک سخن نشنید و رفت
Газель 283از عشق دوست بین که چه آمد به روی منکز غم مرا بکشت و نیازرد موی من
Кыта 43وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من
Джам-и Джам, глава 86تا ندانی اله را ز نخستاین گواهی نیاید از تو درست
Işkından anun cânumuza çâre olursaIşkından anun cânumuza çâre olursaBen eyleyeyüm kendüzümi pâre olursa
Лейли и Меджнун, глава 11Рассказчик начинает речь, — и тутПусть жемчуг, им нанизанный, сочтут.
Ənisül-arifin, 12خارپشتی بد میان کوهسارخویشتن را کرده پنهان زیر خار
Üzün güldür, ləbin ləli-şəkərbarÜzün güldür, ləbin lə’li-şəkərbar,Gözün cadu, saçındır mişki-tatar.