Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Эй, Молдаи, не злись! Что проку в том?Не стой ты так упрямо на своем!
Bizim bayramHər il bu bayramın adı gələndəAl geyib bəzənir bizim Vətən də.
Xəstəxana həyətində bülbül oxuyurHəkim dostum Cəfər Quliyevə*Xəstəxana həyətində bülbül oxuyur,
Ha deyirsən gələcəyəm, gəlməzsənHa deyirsən gələcəyəm, gəlməzsən,Bu qədər insanda ayılan olmaz.
Məktəbli uşaq“Kibrit qutusunda beş dənə çöp var,Üçünü yandırdım, neçəsi qaldı?”
Oyan, şair!“Necəsiniz?” –xəbər alır
TənhalıqAdam bolluğunda elə boğuluram hərdən,Qaçmaq istəyirəm
Гульшан-и раз, глава 27مکن بر نعمت حق ناسپاسیکه تو حق را به نور حق شناسی
Bəs ki, xuni-dil bilə kirpiklərim qan bağladıBəs ki, xuni-dil bilə kirpiklərim qan bağladı,Guyiya kim, hər biri bir şaxi-mərcan bağladı.
Bilmədim sən bilmisənMən sənə biganə qaldım, bilmədim sən bilmisən,Ey əsir qız, toy da çaldım, bilmədim sən bilmisən.
YazdımMin rəhmət söylərəm kamil ustada,Ərz etdi dərsimi düzünə yazdım.
KeçmişəmBir bivəfa dost yolundaBaşu candan keçmişəm:
Фахлавийят 14اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با
İntizarÇıxdı kənddən üç ayın müddətinə usta Səfər,Fəhləlik qəsdi ilə etdi yaxın şəhrə səfər.
NazəninQədəm basıb xoş gəlmisən,Sən bizim elə, Nazənin.
Xocalıdan sonraXocalıdan sonra özümdən zəhləm gedir,Qohumumdan, qonşumdan,
Oxu, bil, öyrən!Övladi-vətənə*Ey cavan, öyrən: cəhalət ən böyük bir ardır,
Стихотворение 177خیال کژ به کار کژ گواهی استسیاهی هر کجا باشد، سیاهی است
Anamın laylası“Anamın kitabı” müəllifinə*Bu gecə yuxu gördüm.
GöygölDumanlı dağların yaşıl qoynundaBulmuş gözəllikdə kamalı Göygöl.
Касыда 32به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه
Döyüşçünün xəyalıMən indi uzaqda... Cəbhələrdəyəm,Qarşımda boz otlar, gen səhralar var...
Ağlayan pəriGözəl bir qız heykəli,Çənəsində sağ əli,
Газель 20ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استچه امیری که به عشق تو اسیر آمده است
Çətir ürəkAnanın başına tökülür yağış,Qoynunda rahatca uyuyur çağa.
Ənbərin, zülfinmidir, ya müşki-tatarın dururƏnbərin, zülfinmidir, ya müşki-tatarın durur,Köydə kovkəb əqdi həm, lölöyi-şəhvarın durur.
Güzgü və güzgü qırıqlarıEh, günlərin bir günüSındırdılar güzgünü.
O niyə qocaldı?Vurğunun saçları vaxtsız ağardı,Gümüş dalğalar qondu başına.
Həyatımdan səhifələrÖlümlərdən, bölümlərdən,*zülümlərdən keçən yollar*
Mənimki sözdür, sizinki para...Siz rüşvət alan, mən şer yazan,Möhtəkir hara, sənətkar hara?!