Фикрет Садыг
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dünya – dəni, yəni – zəlil,Dünya – dəni sözündəndir.
III. AdəmTorpağın üst qatı – Adəm,Torpaq olub ilkin adam.
IV. İnsan«İnsan» – ərəb dilindəSözə qulaq asmayan,
Mən elə bilirdim müəllim ölməzYenə kəndimizə qayıtdım bu il,Dolandım başına pərvanə kimi.
III simfoniyanı dinlərkənGörkəmli bəstəkarQara Qarayevə həsr edirəm*
Gözlərin sözlüyüISənə min göz baxıb, alışa-yana…
AdilikOyanmaq ümidiləyatıram hər gecə.
Yey idiAdəm ata behiştdəki almanı,Dərdiyindən dərməsəydi yey idi.
Teatr geyimlərinin kirayə məntəqəsində– Bir dəst paltar tap mənə!– Uzun olsun, yoxsa gödək?
Ənvər paşanın, Nuru paşanın və şəhid türk əsgərlərinin ruhunaBizdən ötrü şəhid oldunuz,Göylərdə sərgərdandı ruhunuz.
Mircə Əli Möcüz Şəbüstəriyə(Sərbəst nəzirə)*«A Şəbüstərli dadaşlar,
Şeir yazırMən sayım, sən sadala,Gör kimlər şeir yazır.
RuhKörpə doğuldumu, hazır dayanıb,Cana İlahidən calaq olur ruh.
İki mələkİki çiynimizdə iki mələk var,Bir mələk suç yazır, bir mələk savab.
Bu yağışBu şeir – meydanda çaxan qığılcımdan yarandı.Bir az hündürə çıxmışdım. Birdən-birə insan dənizinə baxıb gördüm ki, bir-birinə sıxılmış daşlar, vaxtilə Bakının küçələrinə döşənmiş iri, yumru çay daşlarına bənzəyir. Bir-birinə sıxılmış o daşlar kimi, elə bu daşların da hərəsi bir yana baxırdı. Yoxsa bütövləşə bilməmək, pərakəndəlik elə bu daşlardan çıxıb başlarımıza.
Sükut buzu sındırıldıAtillanın atlılarısu içdiyi Dunay üstə – Budapeştdə,
Tanrı türkü qorusunEramızdan yüz illərlə əvvəllərdən Türk dövlətlərinin bayraqlarında Aypara çəkilib. Bütöv ayın lap dörddə biri. Türklər o qədər təvazö sahibi olublar ki, bütöv ayı bayraqlarına çəkməyiblər. Çox olublar: tayfa-tayfa, qəbilə-qəbilə, dövlət-dövlət və para-para. Bundan da elə Aypara doğur. Nə Oğuz, nə Mete, nə Atilla, nə Çingizxan, nə Osman, nə Atatürk bayraqlarına bütöv ay çəkməyiblər. Bütöv ay – bütün türklərin birləşməsindən sonra çəkiləcək bayrağımıza. Hələ ki, Ayparalar yaşadır bizi. Bəzi qüdrətli dövlətlərə paxıllığım tutur. Məs: Yaponiya. Onların bayrağında bütöv günəş var. Yəqin orda millət də, dövlət də bütövdür. Bizim kimi dağınıq deyil. Bizi Ayparalar zəfərdən-zəfərə, yüzillikdən yüzilliyə aparır.Gün o gün olsun ki, türklər minillik arzularına çatsınlar. Onda Ayparamız bədirlənmiş Ay olar. İnşallah!
Əlimi görürsən«Şeirimdən çoxəlim danışır» – deyirsən.
Gəlmə kəlmələrAdi bir sözdü paxıllıq,adi bir kəlmədi.
Baş üstəAna durur övladının başı üstə,Allah durur ananın başı üstə.
HalbukiNə olsun çaylar dolub, çaylar dolub nə olsun,Halbuki, meşə solub, meşə solub halbuki.
Və lakinBu dünyada sevinc də var,Və lakin – kədərlə birgə.
70 yaş və pillələr«İllər və pillələr» şeirinin müəllifixalq şairi Rəsul Rzanın xatirəsinə
Bu dünya belə dünyadıSağ əl sola lağ eləyir,Sol əl sağdan umur, küsür.
Qoşmaya qoşmaGör, ilham pərisi küsüb, gəlmirsə,Qoşa bilərsənmi şeir, qoşma – gəl!
DünyanınBaşıma daş salıb, durduğum yerdə,Başına daş düşsün belə dunyanın!
Qoşa rədifli qoşmaBu şerə fikir ver, «altı-dörddür»,Birini bilirsən, birini yox.
TV-lərGecə-gündüz efirdədir,Havayı xəbər üfürür.
Yenə düz sözBirdən, bir də baxıb görürsən ki,ağzından bir söz çıxdı.
SəbrSəbrin canı-qanı yoxdur,Amma, ürəkdə təpəri,