Габиль Имамвердиев · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hələlik dağlarınZirvəsində qar,
ƏbəsdirQanmazı qandırmaqƏbəsdir.
İstəyirəmSinəmin yanğısı var, yay günüQar istəyirəm.
Bizim otaqYazıçılar birliyinin məşhur məsləhətçilər otağı*Bura bizim doğma əziz otağımızdır,
Tramvay parka gedirGecə saat birTramvay parka gedir.
KapitanSinəsinin üstündən itələyib yorğanıBalışa dirsəklənir yorğan-döşək yorğunu.
NədirNə sən Leyli, nə mən Məcnun...Bəs bu təzə dastan nədir?
PişikSən bir zaman nəhəng idin, ay pişik!Qorxunc, xallı pələng idin, ay pişik!
Heç nəSıldırımdan uçsun şəlalə gərək,Bəzəkli daşlardan süzüldü - heç nə.
Tufan səsiQayalara dəyən dalğaToza dönüb sovrulur.
TellərÇalın-çarpaz sümüklə, kəllə şəklinə bax sən,O, bizə: - qorun, - deyir təhlükədən, ölümdən;
Ağlı-qaralıAğlı-qaralıdır dünyamız bizim,Ağsız da kəm olar, qarasız da kəm.
Ağar, saçlarım, ağarAğar, saçlarım, razıyam, ağar!Ağar ki, desinlər mən də müdrikəm.
Anamın sözləriAnam Suğraya ithaf edirəm*Gün keçir, zaman keçir, dövran çapır atını,
Mənim xalamXalam Rübabəyə*Xalamgilin həyətində bircə ağac var,
AnasızSən yaşda anasız qalmasın heç kim,Ey ağlı kəsməyən körpə namikim!
BakılıDünyaya tanıtdı AzərbaycanıBakının şöhrəti, Bakının şanı.
PirşağıQulağımda dənizinin laylası,Ciyərimdə bağlarının havası.
MərdəkanÇarhovuzlar ağzınadək dopdolu,Dövrəsində qönçə-qönçə gül kolu.
Yardımlıya qonaq gəlinYardımlıya qonaq gəlinO, nağıldı, rəvayətdi.
Gözün aydınMərhum jurnalist-yazıçı, kövrək qəlbli, istəkli ziyalımız hacağa Cümşüdlü bu günlərimizi - Azərbaycanın istiqlalını, müstəqilliyini yana-yana arzulayan nadir şəxsiyyətlərdən biri idi.*O, yazmışdı:*
Çalsın Azərbaycan haray zənginiKəsib qabağımı camaat mənim.Vəziyyət necədir? - xəbər alırlar.
Nisbi sakitlik nədirMən tufandan əvvəlinSükutundan qorxuram.
Özgədən çək gözünüQədim şairlər demişCan evi virandı ki...
Bu gün idman vaxtı deyilUşaqlıq dostum, məktəb yoldaşım*Məşhur idman ustası Miri Vahabova*
XəcalətToy da mənimkidir, yas da mənimki,Ölən də mənimdir, qalan da mənim.
ÇadırlarSəksənib oyandım gecə tən yarı,Dağıdıb tökürdü aləmi külək.
Çadırlara alışmayınCərgə-cərgə, düzüm-düzüm,Görüb qan ağlayır gözüm...
YaddaşımUnutmayaq 1905-ci ili...18-in... yanğınına
Haray, tələsin, gəlin!Hamı - Cıdır düzü -Deyib dayanır.