Сулейман Рустам
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Mən vətəndaş adlanmaram, doğrusuVətənimin qeyrətini çəkməsəm.
Yuxusuz gecəmBu gecə qaydam üzrə çəkilib bir küncə mən,Kağız üstə yol aldım bir şerin ardınca mən
Yorulmamışamİlləri illərə calasam da mənYurdumu gəzməkdən yorulmamışam.
Qəlbində məhəbbətDostum Arifə*Arif, deyirəm gör əziz illər necə keçdi, –
SonbeşikƏlağa Vahidin xatirəsinə*Baharda demirəm, payızda, qışda,
Bağışlar səniYol ayrıcında qalanlara*Özünə elə bir yol seçmisən ki,
Yeriniz olmayacaqDostlar! Axır zamanlar məni yaman dərd alıb,Nədənsə bir sualım yenə cavabsız qalıb.
Çiçəklər aləmindəÇiçək mağazasının keçərkən qarşısındanFikirlər dəryasına qərq oluram hər zaman.
Xoşa gəlsinKönlümdəki arzum, deyirəm, tez başa gəlsin!Hicranla vüsal məclisimə baş-başa gəlsin.
Öz sözüm olsunSüfrəmdə mənim həm qara, həm ağ üzüm olsun,Dost-aşna yanında qara yox, ağ üzüm olsun.
XəzriBir anda çapıb öz atını əsdi küləklər,Bağlarda yenə dövrə vurub gəzdi küləklər.
Dəniz şəhərindəXəzri yenə gurlayır buludlu göylər kimi,Hədələyir yenidən bizim Neft daşlarını.
MeynələrƏkdim sizi dünən özüm, meynələr,Üstünüzdə oldu gözüm, meynələr!
AxşamlarQəribəlik görürəm öz-özümdə axşamlar,Sənin adın çəkilir hər sözümdə axşamlar.
AparsınVəslin evinə qoy məni hicranım aparsın,İllər boyu hicrana dözən canım aparsın.
Barışa bilməzEy afət, sanma ki, yaralı könlüm,Dərdini aləmə danışa bilməz.
YandımMən könlümə həmdəm səni sandım.Saymazyana keçdin göz önümdən,
Qoy sevməsinKüsdü yar məndən, nəhayət, sevməyir qoy sevməsin,Eyləməz könlüm şikayət, sevməyir qoy sevməsin.
AyrılıqHicran daşı vurdun kürəyimdən,Atdın məni, atdın məni, atdın.
QalsınSevgilim, qoyma dilimdə nə şikayət qalsın,Nə də könlümdə, gözümdə acı həsrət qalsın.
Bakı təranələriBakı, səndə doğulub, səndə dolmuşam yaşa,Gözlərimlə görmüşəm sənin inqilabını.
OlaydıKöçəndən sonra da tək olmayaydım,Yanımdan yol keçən ellər olaydı.
Çörək kimi...Xoşbəxtəm ki, yazıb-pozan şairlərdən biriyəm,İş başında insanların köməyidir şerimiz.
ZeynəbəO axşam verdiyin konsertə söz yox,Bilirsən hamının dilini, Zeynəb!
SaxlarsanFikrət Qocaya*Gözəl şeirlərini öz adında saxlarsan,
Bir də səni görməsəm!Təbriz həsrəti*Bilirsənmi neylərəm bir də səni görməsəm!
Fəlakət təbiliXəzan qoşun çəkib baharın üstə,Gülşəndən qanqalı yolmaq vaxtıdır.
OlmasaGülməz şeir deyən yeni sövdası olmasa,Dinməz dilindən hər sözün əlası olmasa.
Nəğmələrim varKönlümdə şirin nəğmələrim var,Xoş keçdi bu yerlərdə həyatım,
Sən də gərək...Oğlum, yazıq bu dünyamız beş günlükdür, deyənə,Sən də gərək atan kimi el qədrini biləsən.