Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Hər kəs sərdən keçib mərdü-mərdana,Baş qoysun bu yolda, meydana gəlsin!
Yar andıCan bir olub oynayasan, güləsən,O gündən ki, əhdü-peyman yarandı.
MillətəmÇəkil torpağımdan, ey yağı düşmən,Mən şeytan ümidin üzən millətəm.
İkinci DumaBu gün ikinci duma açılacaqdır. Millətin ən birinci arzusu hasil olacaq, onlar öz vəkil etdikləri adamlar vasitəsilə öz-özlərini və öz məmləkətlərini dolandırmaq işlərində bu gündən belə iştirak etməyə başlayacaqdırlar. Bundan belə demək olur ki, mütləqiyyətə bir nəhayət çəkilib, təbii, azadə, insanca dolanmaq təriqin ikinci duma tapmağa qeyrət edəcəkdir və qoysalar axtarıb tapacaqdır.Bir o qədər tökülmüş qanlar və nisar edilmiş canlar bahasilə ələ gətirilmiş olan birinci (duma)nı dağıtdıqdan sonra, ikinci dumanı “ağzıboş” və “ifratçılıqdan” bilmərrə bəri etmək üçün hökumət əlindən gələn vasitələri müzayiqə etmədi.
Təraneyi-tövhidƏsarət bəndin aç, əhrarvəş bir qəsdi-bala qıl,Fəzayi-feyzi gör, kami-dilincə xoş tamaşa qıl.
YağışNeçə gündür yağış yağır,Necə yağır, necə yağır.
İstanbulMən sevdiyim mərmər sinəli yarın,Deyirlər, qoynunda yabançı əl var!
Стихотворение 130گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد
Sevgi valsıAy dolanır, gecə lal;Dayanmışıq üz-üzə.
Кыта 10گویند مرا چو زاد مادرپستان به دهن گرفتن آموخت
“Sirdaş” nədir dedim...Son günlər üzünü qəmli görəndəKönlümə od salır bu halın sənin.
Газель 87اگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشمگدائی در عشقت به سلطنت نفروشم
Gəl ey arif, sana hər dəm təvafi-həcci-əkbərdirGəl ey arif, sana hər dəm təvafi-həcci-əkbərdir,Ki, qiblən-nuri-peyğəmbər, imamin nəqdi-Heydərdir.
QorxuMənim sol əlimdə yanıq yeri var,O, mənə töhfədir körpəliyimdən.
Aydın5 pərdəli dram**Oyundakılar
TərifnaməEy Keyqubad taxtında əyləşən!Şahlığın onda həmişəlik olsun.
GülərmişBaxgilən fələyin ruzigarına,Əyyam xoş keçəndə dövran gülərmiş.
Vağzalı çalınırBacım Elmiraya ithaf edirəm*Duvağa bürünüb yola düşürsən,
Təki arada qan olmasınSel kükrəsə çaylar daşar,Fəlakət həddini aşar,
Ağ libasdaFransız rəvayəti*Üzündə buludlanan kədəri qovdu ana,
28 aprelMən əzilən bir sinifin hayqıran,Haq bağıran sədasından yarandım.
Dərya kənarıBir gün qəmi-dövrandan usandı dili-zarım,Bir sahili-dəryayə tərəf düşdü güzarım.
BilmədimNə gördüm yuxuda gizlin, aşikar,Olan sirri-kirdigarı bilmədim.
Qulluqçu haqqında(Uşağın təsəvvürü)*Rüstəm xoşbəxtdir. Oturanda yatır. Mənim heç yuxum gəlmir, amma Rüstəm durduğu yerdə yatır. Bir dəfə polu qaşıyanda yuxulamışdı. Nənəm üstünə qışqırdı, oyatdı, yenə tələsə-tələsə polu qaşıdı. Qaşıdı, qaşıdı, birdən dayandı, başladı xoruldamağa. Nənəm yaxasına su tökdü, oyandı, işlədi.
Ay Əbülhəsən…Qar düşdü yerlərə, soyudu torpaq,Bayırda şaxtadır, ay Əbülhəsən!..
Başına dolanımBaşına dolanım, dönüm, ey Vətən,Necə də yormuşdur xəzan, qış səni.
HərdənKimsə bir dost kimi yad edir məni,Hardasa nəğməmi oxuyan olur.
Həmişə səfərdəQatarlar dayananda,Təyyarələr enəndə,
GözəllərGözəllər dəstə-dəstə,Gözəllər qatar-qatar...
Gözəlim bilmədi necəyəm bir azGözəlim bilmədi necəyəm bir az,Kim ona aşiqsə bəxtiyar olmaz.