Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sən mənim köhlənim, oynaq atımsan,Mənim yaman gündə ehtiyatımsan.
DostlarÇox da ləpirimiziApardı qarlar üstən
Dünya xali deyilDünya xali deyil, inanıram mən,Sən əsl insanı ilk gündən tanı.
Dəbə düşüb…Xalqı sevmək indi yamanDəbə düşüb,
AzərbaycanımGecələr ulduz-ulduz,Ötüb keçir karvanım.
Səhənd dağıSəhər erkən alaçıqlar qurulmuş“Qaranqu”nun kənarında, otlaqda.
Dəniz pərisiHər tərəf nəşədar, hər yer şən...Yenə hər şeydə bir təravət var.
Narahat dünyaNarahatdır insanlığın ürəyi,Pozulubdur rahatlığı dünyanın.
Ey bixəbərEy bixəbər!Mən səni sevdiyim qədər
ÖzgələrəAh gör kim genə yar oldu nigar özgələrə,Qoşulubdur yüzü gülbərgi-bahar özgələrə,
Eşitdim ki, yazıb FitrətEşitdim ki, yazıb Fitrət təzə bir şeri-nab indi¹,Cavan şairlərə söylər ki, versinlər cavab indi.
Gözəl yurdQafqas… O gözəl yurd, o müəbbəd* vətənimdir,Mən hürr olaraq doğdum o zümrüd yaxasında.
Minaya mənəmNaqafil ölkənə düşdü güzarım,Ləhzədə oxuyan min aya mənəm.
Vaxtı deyilBir fitnə fellinin, üzü xallının,Bir şirin dillinin qurbanıyam mən.
GəldiƏvvəl, əvvəl bu dünyaya,Adəm ata, həva gəldi.
MüxəmməsçilərMolla dayı, işbu müxəmməsçiler,Yazmadılar şövqə gəlib şeİrlər.
Zülümdü mənəBircə insaf eylə, a zalım Becan,Ayırma Abbasdan, zülümdü mənə.
Qəhrəman ağacAğaclar oyanmamış,Əriməmiş dağda qar;
Gəl eşit məniDarıxma, darılma, dərdə qayım ol.Əlbət, tanrı verər sənə da bir yol.
GetGözəl, bircə, gözəl, dayan burada,Gözəl dərdim gözəl deyim sənə, get.
IIIDeyilməyə görə usta Ağabala Əli-Əsgər ağa ilə siğə qardaş imiş və Ağa Ustanın xətrini belə istəyirmiş ki, onu özü ilə cənnətə aparmağı da və’d etmiş imiş. Bir gün axşam çağı usta Ağabala evə gələndə arvadına dedi: Ə, bilirsən nə var?(Usta Ağabala arvadını adı ilə çağırmağa utanardı. Həmçinin arvad da ona «Ağabala» deməyə utanardı. Onun üçün bir-birini «Ə!» deyib çağırardılar. Birdən gördün quzu mələşən kibi səs gəldi, onda bilirdin ki, usta ilə arvadı söhbətə məşğuldurlar).
HoyduDolun at belinə, qoç dəlilərim,Xotkarı taxtından endirən, hoydu!
Газель 4ناکرده وداع از بر دلدار شدم دورنزدیک شدم با غم و از یار شدم دور
Qeyrət eyləGəldi, şura gəldi,El, qeyrət eylə.
Paho?– Kərbəlayı, həmişə sən gələsən! Buyur, buyur, a kişi, görək nə var, nə yox, ay kərbəlayı? Ay oğlan, görünür ki, ramazan olmağına görə səfərə çıxmışsan?– Xeyr, bəy, sənin başın üçün heç bilmirəm ki, bu ay ramazan ayıdır və ya ramazanın neçəsidir. Ancaq arvadın qorxusundan evdə otura bilməyib qaçmışam.
DilimDilim, bu öyüdü sənə verirəm,Çox dünya malına sarışma, dilim.
Pişik (2)Bir gün yoldaşım Məşədi Mozalan bəylə divarın dibində əyləşib İranın indiki vəzirləri kimi dərdləşirdik. Yoldaşım başladı ki, Lağlağı, bir hekayə söylə, vaxtımız keçsin. Mən de başladım.Heç yadımdan çıxmaz, 8-9 yaşında idim. Bizim evdə bir ziyankar pişik var idi. Analığım hər ne gizlədirdisə, tapıb yeyirdi. Çox haramı idi. Lakin mən onu çox sevirdim. Bir gün atam işləməyə gedəndə analığıma tapşırdı ki, bu günə canım dolma istəyir, bişir, nahara gelərəm, yeyərik.
Yavaş-yavaşİsmimi söyləsən, sərsəm edərsən,Başına gələni bil yavaş-yavaş.
Ayağa dürüstƏrzi-şikayətim var qulluğuna,Mültəfit ol deyim, ay Ağa, dürüst.
İsmayılaBu tac, bu taxt qılınc vəfa,Şıx oğlu Şah İsmayıla.