Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Konkaya minib gəzənlərin hamısına məlumdur ki, konkanın içində yuxarı tərəfdə rusca belə bir xəbərdarlıq yazılıbdır: “Ostereqaytesğ karmannikov”, yəni cibgirlərdən özünüzü gözləyin!Konkalarda və sair yerlərdə yazılan belə xəbərdarlıqlar, hərçənd bir qədər Rusiya ölkəmiz üçün kəsri-şən olub, cibgirlər yığıncağı olduğunu bildirir, amma hər halda o cürə xəbərdarlıqlar, adamları ehtiyatla dolanmağa məcbur edib, cibinin sağ və səlim qalmasına səbəb olur.
Ədəbi dövrün başçısıƏDƏBİ DÖVRÜN BAŞÇISI*1906-cı ildə Şuşada uzun bir xəstəlik keçirmişdim. Bir gün Haşımbəy Vəzirov (bilaxirə “Tazə həyat” və “Səda” müdiri) məni yoxlamağa gələrkən, cibindən rəngli bir jurnal çıxarıb, xoş bir sevinclə mənə verdi. Bu “Molla Nəsrəddin”in ilk nömrəsi idi. Hər şeyi bəyənməyən, həsədə qapılan Haşımbəy bu dəfə olduqca məmnun idi. Xatırımdadır, məcmuəyə dair bir çox mədhiyyələr söylədi. Qara tüklü əllərilə məcmuəni vərəqləyərək başdan-başa oxudu, oxuduqca da hər bir sətri xoş qəhqəhəsi ilə canlandırdı.
GözümüzÖzgələrdən bizə xətər yetişməz,Eyləməsək özümüzə özümüz.
Газель 147ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن
Bax-baxŞəriət oxuyan, təriqət bilən,Haqlıq eyləyirsən, haqq dinə bax-bax!
Nə edimBir nəfər fəqir şəxs nə qədər qeyrətlə çalışırdısa da, külfəti böyük olduğu üçünyeməklərini ödəyə bilmirdi. Bir gün orada, bir gün burada işləməklə öz külfətini
GöründünLalə, nərgiz içində qız,Hər güldən ötkün göründün.
Təbrizlə görüşBu görüşü dərdə dərman bilmişdim,Həsrətinlə çox ağlayıb gülmüşdüm,
“Kəmalüddövlə məktubları”nın mülhəqatı“Kəmalüddövlə” müəllifinin dostlarından birinin bu müəllifin sirdaşlarından birisinə 1280-ci ildə yazmış olduğu məktubun surətidir.*
Dünya saheyi-qəmdirGülşəni-aləmdə bir gül varmı bixar olmasın?Hansı bülbüldür cəfayi-xardən zar olmasın?
Стихотворение 130گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد
QəzəlGözün qurbaniyəm saqi, xəbər tut bir məlalımdan,Keçər günlər, keçər aylar, neçin çıxmaz xəyalımdan.
AfətƏŞXASA f ə t – 33 yaşında, şux, füsunkar bir qadın.
UşaqlığımAltı ya beş yaşında təxminən,Tifli-məsumi, dilxərabi-həzin;
Кыта 20نکویان را بباید آرزو داشتمرا آگاهی اصلاً آرزو نیست
AzərbaycanımƏziz vətənim,sevdalı diyar,
İşıq sürətiXəyalım yenə də öz səfərində,Onun söykək yeri dərdim, məlalım.
Газель 123مایه حسن ندارم که به بازار من آییجانفروش سر راهم که خریدار من آیی
LəkələrPəncərədən bu səhərSeyr edirəm Nili mən,
Kimdir müqəssirVodevil iki məclisdə(Məzmun əxz olunub)
Xaki-payin, dilbəra, bir tac dövlətdirXaki-payin, dilbəra, bir tac dövlətdir mana,Bəs yüzün görmək sənin bəxtü səadətdir mana.
Xanım arvadla Damlıca mülkünün əhvalatıDünyaya çox igidlər, nəcib atlar verən gözəl Qarabağın «Kirs» deyilən qalın meşələrində Alyanlı adlı bir oba vardı. Alyanlı obasında hamıdan çox sayılan bir adam vardı ki, onun da adı Bağdad bəy idi. Məlum deyildi ki, dünyanın qurtaracağında, bu qalın meşələrin, bu sıldırımlı dağların arasına «Bağdad» adı haradan gəlib çıxmışdı. Bağdada kim bəylik vermişdi? Ancaq onu da deyim ki, Bağdad bəylə rəiyyətin fərqi ancaq onda idi ki, onun (yəni Bağdad bəyin) içində su dəyirmanı olan «Damlıca» adlı bir mülkü vardı. Bağdad bəy də başqa kəndlilər kimi, patavalı çarıq geyib, uzuntüklü qoyun dərisindən basma papaq qoyardı, dəyirmanda şahıdı özü alardı, Damlıca mülkündəki torpaqları özü şumlardı, özü də qabağından yeməyən igid bir adam idi, mahalda ən yaxşı at onda olardı.Siz taleyin işinə baxın ki, Bağdad bəyin də Kərbəlayı İbixan kimi gözünün ağı-qarası bircə qızı vardı və onun adı Xanım idi.
İllərİllər külək yürüşlü,Qartal qanatlı illər.
Bəyani-halKeçmişdə süxənvərani-agah,Olmuş nüdəmayi-məclisi-şah.
QiyamədəndirGah gedirəm, gah gəlirəm bu dama,Yar, mənim gəldiyim qiyamədəndir.
Sən niyə doğulmusan?Dedim? – Başım ağrayır,Dedi: – Əlacı məndə,
Əfqan torpağında qalanlarımGetdi cavanlarım, dönmədi geri,Uzaq səhralarda qəbirlər qaldı,
Altıncı şəkilCavanşirin sarayı*Elçin**
TəndirSovet İttifaqı Qəhrəmanı, akademik Ziya Bünyadova ithaf edirəm.*Otuz yeddidən qalıb
GörəydimGərdiş hərlənəydi, çarx dolanaydı,Gedib bir də yar ovlağı görəydim.