Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دوران فلک چون تو شهی ننمایدتیغ پدرت بند فلک بگشاید
AparsınVəslin evinə qoy məni hicranım aparsın,İllər boyu hicrana dözən canım aparsın.
Sanma, ey dil, hünəri növi-bəşərdən xaliSanma, ey dil, hünəri növi-bəşərdən xali,Ehtiyat et, deyil heç kimsə hünərdən xali.
Dəmirçi nəğməsiTaq-tuq, taq-tuq...İşdən bir qorxumuz yox.
Рубаи 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Газель 197یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتنصورت آیینه خود شد رونمای خویشتن
Другое стихотворение 57عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد
Kuyini xunabeyi-çeşmimlə nəmnak eylərəmРосинками из глаз моих жилье твое омою я,Ресницами сотру я пыль с порога твоего жилья.
Мафрад 6مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست
SalamVağzal səkisinin enli, daş pilləkənlərindən enib uzaqlaşanda, köç yolunun başına çıxanda Salamın ürəyi döyündü. Buraya iri, yeyin və bərk addımlarla yeriyərək, ətrafındakı hər şeyə etinasız olan ucaboy gənc əsgər atəşi azalmış maşın kimi yavaşıdı və yerişini dəyişdi. O yalnız yerişini yox, duruşunu, baxışını, hərəkətini, fikir-xəyalını da dəyişdi.Atəşi... yox, atəşi azalmadı. İgidlər damarında yanan bu atəş istiqamətini dəyişdi. Alov Salamın qəlbinə axdı. Əsgər sinəsində yeni, isti bir hərarət duydu. Şiddətli və sərt boranlar qoparaq, ilıq yaz günəşinin hərarəti ilə köpürüb oyanan və çoxdan quruyub saxladığı bitkilərə: "Ç ıxın!" – deyən məhsuldar şum zəmiləri Salamın yadına düşdü. Ona elə gəldi ki, sinəsindən isti qalxır, ürəyindəkilər-buradan apardığı və sağ-salamat qaytarıb gətirdiyi bütün hisslər bahar suları kimi qaynamaq, aşıb-daşmaq istəyir.
QadınQadın! O sevimli, süslü bir sona,Mən əsirəm, əlbət, əsirəm ona.
İlhamsızÇək gətir günəşi, yastığın elə,Tök gətir yaxana düz ulduzları.
Ey sevdiyim, ləli-ləbinə nisbətEy sevdiyim, ləli-ləbinə nisbət,Meyxanələr içrə badə tapılmaz.
Xəbərin yoxdu sənin?!Dağılır cismdə bu can, xəbərin yoxdu sənin,Sağılır Azərbaycan, xəbərin yoxdu sənin.
Səfərdən qayıdandaMən bilmirəm zarafatdır, həqiqət —Deyirlər ki, hərə bir cür dəlidir.
Kür axırTale məni əzizləyirsığalı qapaz qarışıq.
XəbərçiAğır işdir işi,Xəbər daşıyır
Канз аль-хакайик, глава 15تو نفست دل کن و دل را چو جان کنپس آنگه سوی جانان روان کن
Ey yüzün gülşəninə rövzeyi-rizvan sədəqəEy yüzün gülşəninə rövzeyi-rizvan sədəqə,Şaxi-Tuba qədünə şəm’i-şəbistan sədəqə.
İkinci pərdəP a d ş a h ı n o t a q la r ı n d a n birində vaqe olur. Müqəddimə çalındıqdan sonra pərdə qalxır. Ş a h A b b a s və ü ç n ə f ə r k e ç ə ç i keçə qayırmaqla məşğuldurlar. Keçənin biri hazır olub bir miz üstə sərilib, camaat tərəfindən görünür. O biri də fərş üstə sərilib, ora-burası düzəldilməkdədir.Ş a h A b b a s (keçədən əl çəkib)
Can candan ayrıEşqin fərağından cismim kül oldu,Əzabı hiss etməz can candan ayrı.
Azərbaycan nağıllarının əhvali-ruhiyyəsiAZƏRBAYCAN NAĞILLARININ ƏHVALİ-RUHİYYƏSİ*Azərbaycanın Şuralar dövrü ədəbi tariximizin izahı üçün qiymətli bir sahə vücuda gətirdiyi inkar olunmaz. Bir neçə ilin müddətində o qədər materiallar meydana çıxdı ki, indi artıq ədəbiyyat tariximizin yazıla biləcəyinə əmin olmaq olar. Yalnız şifahi ədəbiyyatımız hələ lazımi surətdə təsvir olunmamışdır. Səbəbi aşkardır. Əvvəla şifahi parçalar toplanmalı və sonra nizama salınıb təhlil olunmalıdır.
Sana qurbanBir sözüm var sana pünhan deməli,Qayıl olsan, deyim, gül sana qurban.
Газель 7بهدست خویش چهل صبح بامداد الستندید تخم گلی تا نکشت در گل ما
Əvvəlinci məclisVaqe olur Həmzənin evində. Döşənmiş otaq. Divarda bir xəncər, o biri divara bir tapança asılmış. Bir stul və bir kürsünün üstündə 2 kitab, kağız, qələm və mürəkkəb vardır. Stul üstündə Səriyyə oturub qəzet oxuyur. Bir qədərdən sonra məhzun bir halda qəzeti qoyub kitabın arasından bir şəkil götürüb deyir:S ə r i y y ə . Ah, Rüstəm! Ah! Ey məhəbbətilə pərişan olduğum! Nə üçün məni yaddan çıxartdın? Nə üçün mənim halımdan xəbərdar olmaq istəmirsən? Nə üçün öz sevgilini zalımlar əlində qoyub xilas etmirsən? Biz ki, bir-birilə əhd bağlamışdıq ölənəcən bir-birindən ayrılmayaq. Hər cür əziyyətə, məşəqqətə, hətta ölümə də razı olub əhdimizdən dönməyək. Bəs nə üçün sən əhdinə vəfa edib məni buradan azad etmirsən? Yox, Rüstəm, sən bivəfa deyilsən! Amma mümkün olmadığını mən də bilirəm. Nə çarə edəsən? Sən bir tək, amma bu zalımlar bihədd. Ah, Rüstəm, ürəyim çatlayır! Taqətim kəsilir! Səni görmək istəyirəm. Fəraqi-yardan mən zarü giryan olmuşam, ya rəb! Cəfavü zülmi-zalımdan pərişan olmuşam, ya rəb! Günüm zülmət tək tarik səhrayi-məhəbbətdə… Cidayi-şəmsü mahü çeşmü müjgan olmuşam, ya rəb!
Gəlmişəm (Başına döndüyüm, a dəstəbaşı)Başına döndüyüm, a dəstəbaşı,Yön çevirib bu diyara, gəlmişəm.
Tonqal iyi“Tonqal iyi verirsən!” – Bir gözəlin sözüdü.Tüstülü saçlarımı qarışdırıb gülürdü.
Beşinci məclisДЕЙСТВИЕ ПЯТОЕ(Сцена происходит спустя дней 12-ть после ареста Гаджи-Кара в кочевье. Гейдар-Бек сидит в кибитке вместе с своею женою, на другой день после свадебного вечера. На дворе играет зурна; поются поздравительныя песни, молодые люди пляшут).
Rəhgüzari-mətbuatda lövheyi-şəfqət, yaxud üç zavallıNədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?
Стихотворение 126بلبلی گفت سحر با گل سرخکاینهمه خار به گرد تو چراست