Tofiq Bayram: Qısa
Sən şeir zərgəri, söz pərgarısan,Çətin ki, bu addan yüksək ad olsun.
Rübabə Muradovanın xatirəsinəYanıqlı nəğmələr oxudun bizə,Arabir göz yaşı boğdu səsini,
KorluqDeyirlər kor olub Homer əzəldən,Gözləri seçməyib qaradan ağı.
BezdirmisənAvqust günəşindən boğulur nəfəs,Təntiyib tuturuq ürəyimizi.
Sahibsiz ev– A qonşu, bu evin sahibi hanı?– Deyirlər evlənib, köçüb şəhərə.
İki qocaQoca var sinəsi geniş Mil düzü,Adı and yeridir elin, Vətənin.
ZooparkdaBir “ovçu” ceyranı görür qəfəsdə,Gözləri qurd kimi yanıb parlayır.
Min şükürQaz dedi qarğaya: – Çox qarıldama,Hər səsin çıxanda ətim ürpəşir.
Qaya və təpəQumluqdan sal qaya çıxdı bir dəfə,Karxana küncündə atılıb qaldı.
Kürsüdə və həyatdaAğzı köpüklənir yenə kürsüdən:– Köçkünlər, canım da qurbandır sizə.
Qızıl və poladQramla ölçülür qızıl həmişə,Qapan tərəzidə çəkilir polad.
DərdimGözümə gəlibdir mirvari suyu,Kaş ki, mirvarinin özü gələydi.
Bir müğənniyəBaxıram, ekranda par-par yanırsan,Barmağın, qulağın brilyant, yaqut.
Bir qəbrə baxarkənOnun əllərinə haram pul dəyib,Başı qarnındaymış, ağlı cibində.
Hacı Zeynalabdin Tağıyevin abidəsi qarşısındaAy Hacı, gəlişin mübarək sənin,Əhsən surətini yaradan elə!
Şirin sözBəzən iclaslarda durub üz-üzə,Sözlər yağdırırıq zəhərdən acı.
Torpağa andımÇörək doğrayırdım, bıçaq sürüşdü,Kəsdi barmağımı yavaş, yüngülcə.
Qız qalasıBakıda bir qədim Qız qalası var,Bəlkə, qalaların ən göyçəyidir.
ŞöhrətŞöhrət bir sürüşkən, möhtəşəm qaya,Ləl, gövhər parlayır başında onun.
İntizarBir göyün altında gəlib görüşən,O iki taleyi bezar bizimdir.
Həyat vəsiqəmHəkimlər tapşırıb: – Oxuma qəti,Gözlərin tutulur, belə yaramaz.
“Qürbət” şairiBir kimsə göndərmir xaricə məni,Şair var, yollara baxır müntəzir.
Odlar yurduMənə Odlar yurdu demiş babalar,Odumdan əriyib qaçır boran, qış.
Vətən sevgisiVətən! Vətən! – dedin hər kəlməbaşı,Sözünün hər biri şirin qənd, noğul.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.