Qəzəl 2104

از نوبهار روی زمین خشک و تر شکفتاین باغ را ببین که چه در یکدگر شکفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2112

مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2114

خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2116

چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب استکز روی عرقناک تو در عالم آب است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2117

بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2119

جمعیت جسم از نفس پا به رکاب استشیرازه مجموعه ما موج سراب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2126

ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟زنگار بر آیینه ما جوش بهارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2127

شمع سر خاک شهدا لاله داغ استصد پیرهن این سوخته دل به ز چراغ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2131

خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2134

شیرازه جمعیت مستان خط جام استآزاد بود هر که درین حلقه دام است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2136

نقش به مراد دل ما خنده زخم استنامی است عقیقی که پذیرنده زخم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2137

Gül köynəyini parçalayan, bəlkə, nəsimdir?Vaxtsız gülüşü qönçəyə dəhşətli qənimdir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2138

طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2139

درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2142

لعل تو ز روشن گهری جان جهان استتبخال بر آن لعل، سراپرده جان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2143

چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2147

آن خانه برانداز که در خانه زین استمعمار تمنای من خاک نشین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2149

چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2153

تنها نه همین ماه به فرمان خط اوستخورشید هم از حلقه به گوشان خط اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2154

بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2155

کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2157

یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2160

یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2165

از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.