Saib Təbrizi: Təbiət və bahar
مقبول نیست طاعت هر کس شکسته نیستاستاده را ثواب نماز نشسته نیست
Qəzəl 2069تا آدمی خمش نشود برگزیده نیستصهبا ز جوش تا ننشیند رسیده نیست
Qəzəl 2070ماتم سرای خاک مقام نظاره نیستاینجا گلی بغیر گریبان پاره نیست
Qəzəl 2071دور قمر چو گردش چشم پیاله نیستبا کودکی نشاط شراب دو ساله نیست
Qəzəl 2072یک آفریده از ته دل شادمانه نیستفرقی میان پیر و جوان زمانه نیست
Qəzəl 2074از شرم اگر چه روی تو چندین نقاب داشتهر ذره از فروغ تو چشم پر آب داشت
Qəzəl 2075ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت
Qəzəl 2077گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت
Qəzəl 2079روزی که عشق داغ مرا بر جگر گذاشتاز شرم، لاله پای به کوه و کمر گذاشت
Qəzəl 208کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را
Qəzəl 2080بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت
Qəzəl 2082امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت
Qəzəl 2085روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشتچون خامه مد زخم من از استخوان گذشت
Qəzəl 2086تا از عقیق او به بدخشان سخن گذشتاز سنگ، لعل چون عرق از پیرهن گذشت
Qəzəl 2087از داغ، روشنی جگر پاره پاره یافتجان این زمین سوخته از یک شراره یافت
Qəzəl 2088یک تن دل شکسته ز اهل وفا نیافتصد حرف آشنا زد و یک آشنا نیافت
Qəzəl 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت
Qəzəl 209از غبار خط فزون شد روشنایی دیده راتوتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را
Qəzəl 2090از خط حلاوت لب جانان به گرد رفتاز جوش مور این شکرستان به گرد رفت
Qəzəl 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت
Qəzəl 2096دل راه اشک گرم به مژگان تر گرفتافسوس کاین گره سر راه گهر گرفت
Qəzəl 2098دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت
Qəzəl 210از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده رامی شود گاهی به برگ کاه حاجت، دیده را
Qəzəl 2100چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.